Prog-Nose

Release: 2009 Style: progressive rock Label: www.progressrec.com Website: http://www.progressrec.com/cross/ Contact: Playing Time: 55:02 Cat. N°: PRCD 038 Review by: Claude ‘Clayreon’ Bosschem Translated by: Claude ‘Clayreon’ Bosschem Rating: 8,5/10

De release van ‘The thrill of nothingness’ was eigenlijk gepland voor 2007, maar gehoorproblemen van frontman Hansi Cross (tevens platenbaas van Progress Records) hebben daar een stokje voor gestoken. Gelukkig is het toch nog relatief goed gekomen, want het gehoor is nu éénmaal essentieel voor een muzikant. En alhoewel de cd nu geen echte verrassingen bevat is dit weer een blauwdruk van moderne progressieve rock, geïnspireerd door de grote namen uit de seventies prog. Want alhoewel hij natuurlijk enorm beïnvloed is door Genesis, Yes en andere Pink Floyd, heeft hij mede via zijn eigen platenlabel veel contacten met de huidige (neo-)progwereld, meer in het bijzonder de Zweedse groepen zoals Galleon en Brother Ape.

De intro van ‘Universe inside’ zet dan ook onmiddellijk de toon voor het album, een nogal druk drumpatroon op een achtergrond van vintage keyboards en zweverige gitaarpartijen, tot Hansi met zijn typisch melancholische stem invalt en het nummer dan continu wisselt tussen een ballad en stevige neo-prog. Animation leunt dan weer aan bij de aangenaam in het gehoor liggende en toch instrumentaal sublieme muziek van Alan Parsons. Op ‘Innocence’ wordt er stevig gemusiceerd met o.a. ook een mooi samenspel à la Gentle Giant, uitstekend drumwerk van Hjort en mooie synthesizertapijten, gitaarspel dat het midden houden houdt tussen Hackett en Gilmour, kortom één van de hoogtepunten op het album. De gitaar komt wat steviger en agressiever op de voorgrond in het instrumentale Hope, dat eerder aan Satriani of Vai doet denken in zijn opzet. ‘Chameleons’ kent eerder in het begin een rockpatroon, maar mondt toch weer uit in symfonische prog. Het album is toch meer instrumentaal georiënteerd dan zijn voorgangers, getuige ook ‘Magnifico Giganticus’ dat zelfs bij het begin naar RIO neigt. Een mooie akoestische intro voor de epic op het album Eternity, maar die al snel overgaat in een typische symfonische rocker met alle tempo- en gemoedswisselingen, eigen aan het genre.

Hansi Cross is er ondanks zijn ‘fysische’ problemen in geslaagd om één van zijn betere, zoniet het beste album uit zijn intussen toch al rijk gevarieerde carrière op ons los te laten, Cross blijft één van de vooraanstaande groepen in het genre van de pure symfonische rock.

Tracklist: 1 Universe inside 7:44 2 Animation 4:47 3 Innocence 11:46 4 Hope 4:20 5 Chameleons 9:01 6 Magnifico Giganticus 5:00 7 Eternity 12:20 The bonus CD on the limited 2CD edition contains: 1 Love 0:43 2 Superstition 3:51 3 Bläckfisken 8:47 4 Nothing, yet something 0:15 5 Shake your enslaver 7:36 6 Flumination 1:05 7 Rhiannian daëy 19:37

Musicians: Hansi Cross :guitars, lead vox, additional keyboards Göran Johnsson : keyboards, harmony vox, tambourine Lollo Andersson : basses Tomas Hjort : drums, percussion with: Bruno Edling : vox (Universe inside) Tomas Bodin : mini moog (Eternity) Kent Kroon : acoustic guitar (Eternity)