Prog-Nose

Het wereldje van de progressieve rock in Vlaanderen is nog steeds niet zo groot, zo bleek weer tijdens het optreden van Gemini Season en Neo-Prophet in zaal B52 te Eernegem. De opkomst was niet erg hoog en een aanzienlijk deel ervan waren bekenden. Nu, echt veel volk kan dit zaaltje ook niet herbergen, de lokatie ergens in een gehucht in West-Vlaanderen is zeker geen troef. Maar het dient gezegd, de organisatoren steken toch maar hun nek uit, beide groepen hebben dan ook het beste van zichzelf gegeven.

Gemini Season mocht de spits afbijten, deze groep uit Wachtebeke met o.a. Dario Frodo van Quantum Fantay op lead-gitaar bracht er onmiddellijk sfeer in door een stevige set van voornamelijk hard rock en progressieve metal. Hun nummers zijn eerder aan de korte kant en daardoor klinkt het wat minder progressief, vooral het voetenvlugge werk op dubbele basdrum van Marty laat het allemaal wat meer ‘metal’ klinken. Maar in alle nummers blijft ook de melodie een belangrijke rol spelen, de gitaarsolo’s van Glen (alias Dario) blijven mij in al zijn projecten boeien. Het is dan ook heel moeilijk om een etiket te plaatsen op deze groep, vette grooves en leuke hooks in een sausje van rock, AOR, metal en ga zo maar verder. Een drijvende ritmesectie met Dirk op bas en Marty op drums, de stevige gitaarpartijen van Dario en de uitstekende zang van Zors (die ook voor de teksten instaat) staat garant voor een portie interessante muziek.

Neo-prophet tapt uit een ander vaatje, alhoewel er toch ook bepaalde overeenkomsten zijn. De muziek van deze groep uit Poelkapelle leunt meer aan bij de symfonische rock, maar toch zitten ook heel wat stevige elementen in. Hun inspiratie ligt duidelijk meer bij Pink Floyd en Genesis, maar zij slagen er toch in om een eigen sound neer te zetten. Het begin van het optreden was een beetje aarzelend, vooral gitarist Frank scheen behoorlijk wat last van de zenuwen te hebben. Maar gelukkig was dit van korte duur en de relatief lange nummers werden feilloos gespeeld met als orgelpunt de 20 minuten durende epic The New Prophet. Drummer Wesley is zeker geen metal-drummer, maar zijn sobere maar tegelijk inventieve stijl geeft de muziek van de groep een extra dimensie. De zang van Hans Six (tevens bassist) kan me zeer bekoren, hij heeft een zeer herkenbaar timbre in zijn stem. Maar de ster van de avond is voor mij toch Sjoerd Bruyneel op keyboards, de man is echt wel zeer bepalend voor de totaalsound van de groep. De groep laat zich ook vergezellen van een backing-zangeres, die zich echter wel op de achtergrond hield. De nummers vertonen alvast een grote variatie van progressieve rock, AOR, hard rock tot meer toegankelijke rock, misschien net té gevarieerd om echt commercieel succes te oogsten. Het is aan de jongens om te bepalen welke richting ze willen uitgaan, maar ze hebben het potentieel om een groter publiek aan te spreken.

De opkomst was dan misschien niet zo indrukwekkend, maar de muziek was de verplaatsing naar West-Vlaanderen meer dan waard. Wie er niet bij was krijgt nog een tweede kans, beide groepen zullen opnieuw optreden in Wachtebeke op 30 januari 2010. Allen daarheen!