[sanitised]
| | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
English: Fluxury is not a new band, because they started in 2001 but took a fresh start with some new musicians. It has been four years since their previous album “Perishable Goods”, of which you can read my review on the old Prog-Nose site. ( Dutch , English ) The most important difference is the new lead female vocalist Susan Heijnen who came to replace the tree different singers of “Perishable Goods” which she does with shining armour The EP contains four songs, (26 minutes). The first and third are progressive, melodic rock songs with great vocals by Susan. Every musician is doing a fine job without showing off. “Dry Heaven” is a ballad with a big reference to Renaissance, especially due to the sound of Susan’s voice. The complexity is saved for the last track “Sundance”. It’s an instrumental song in which the show off ingredient has increased a bit, but remains within the boundaries to build up a fine band sound. Fred Rozenkamp of Ladylake plays some guitar near the end of the track and helps to end this EP with a symphonic climax. An EP is much to short to enjoy this great music and I hope they will release a new full album soon. In the meanwhile, you can download everything from the band from their site for free. ( www.fluxury.nl ) Nederlands: Fluxury is geen nieuwe groep, want ze zijn al bezig sinds 2001, maar ze namen een frisse start met enkele nieuwe leden. Hun vorig album “Perishable Goods” dateert al van vier jaar geleden. (Je kunt mijn bespreking van dat album terugvinden op de oude Prog-Nose site. ( Nederlands , Engels ) De belangrijkste verandering is de nieuwe leadzangeres Susan Heijnen die de drie zangeressen van “Perishable Goods” moet doen vergeten, en dat doet ze met glans. De EP bevat vier nummers. (26 minuten). “Drexler’s Curse” en “Interior Decorator Blues” zijn progressieve, melodieuze rocksongs met prachtige zang van Susan. Iedere muzikant levert een prachtprestatie zonder te pronken met zijn technisch talent. Alles blijft in functie van de groep. “Dry Heaven” is een ballad met een grote verwijzing naar Renaissance. Dit is vooral te wijten aan de Susan’s stem die op bepaalde hoogtes erg lijkt op die van Annie Haslam. De complexiteit werd bewaard voor het laatste nummer “Sundance”. Het is een instrumentaal stuk waarin de pronk ingrediënt iets hoger ligt, maar alles blijft binnen de grenzen om een mooi groepsgeluid te verkrijgen. Fred Rozenkamp van Ladylake speelt gitaar op het eind van het nummer en helpt zo opbouwen naar een symfonische climax. Een EP is veel te kort om te genieten van deze prachtige muziek. Ik hoop dat er vlug een volledig album volgt. Ondertussen kan je alles van de groep gratis downloaden via hun site. ( www.fluxury.nl ) .
News CategoriesWelcomeShort ListReviews, Interviews & Concertreviews Prog-Nose 2010 / 2009 / 2008 / 2007 Metal-Nose 2010 / 2009 / 2008 / 2007 RockAdvice 2010 / 2009 / 2008 / 2007 AdvertentieDate / TimeLink to us | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||