Niet bepaald Kansas’ meest bekende album, maar toch absoluut het vermelden waard. Kansas anno 1988 moest het doen zonder meesterbrein Kerry Livgren, vioolvirtuoos Robby Steinhardt en bassist David Hope, maar had al bij al toch een interessante line-up : Steve Walsh (zang, toetsen), Phil Ehart (drums), Rich Williams (gitaar), Billy Greer (bas), Steve Morse (gitaar) plus nog een heel pak gastmuzikanten. Wat meteen opvalt is de vlekkeloze, gesofisticeerde productie van (de van Pink Floyd overbekende) Bob Ezrin, die het geheel toch wel een extra dimensie geeft. De meeste songs zijn redelijk kort qua duur (van 1:39 tot 6:44) en kunnen als dusdanig niet vergeleken worden met het complexe, rijkgeschakeerde materiaal uit de jaren zeventig. Maar los daarvan herbergt ‘In the spirit of things’ enkele knappe nummers die, geheel in de geest van de jaren tachtig, compact, melodieus en toegankelijk klinken. Voor de echte Kansas fans misschien wat moeilijk accepteerbaar (wegens te hoog FM-gehalte), maar wie dit album een kans geeft, vindt voldoende lekkers. Opener ‘Ghosts’ bijvoorbeeld, indrukwekkend gezongen door Walsh, onder begeleiding van mooi pianowerk. En ‘One big sky’ wordt opgeluisterd door een heus kinderkoor. Fraaie rockers als ‘One man, one heart’ en ‘House on fire’(met een sterke Morse) zijn best te pruimen. Het erg symfonische ‘Rainmaker’ (met koor) is mijn persoonlijke favoriet op dit album, samen met het mooie, akoestische ‘T.O.Witcher’. ‘The Bells of Saint James’ is de song die nog het dichtste bij vroeger Kansas-werk aanleunt : knap werk van Walsh en Morse (die beiden trouwens de song schreven). Andere, niet vermelde songs zijn nogal pop-georiënteerd en halen niet het niveau van de rest van het album. Samengevat kun je stellen dat ‘In the spirit of things’ niet echt een typische Kansas-plaat is (nogal logisch, gezien de afwezigheid van Livgren en Steinhardt) maar wel een prima album, waar voldoende kwaliteit op staat om alsnog een eervolle vermelding te krijgen. Bespreking : Piet Michem |
