Interview met Phil Lanzon, Uriah Heep

Verslag: Claude

Foto's: Danny

Dankzij Louis Rentrop (bedankt Louis!) werd ons gedurende het Arrow Rock festival van 2006 de mogelijkheid geboden om een weliswaar kort interview af te nemen van Phil Lanzon, keyboard-speler bij Uriah Heep. Ziehier het verslag:

Hoe verklaar je het succes na 35 jaar Uriah Heep?

Ik ben vrij nieuw bij Uriah Heep. Ik loop nog mijn stage, als je begrijpt wat ik bedoel? Neen, dat was maar een grapje ;-). Ons succes komt door de nummers, net zoals de andere groepen zoals Whitesnake, Deep Purple,… De nummers hebben een blijvende kwaliteit. Dat is de reden dat groepen uit de seventies, zoals wij, lang blijven bestaan.

Uriah Heep is gegroeid van ietwat progressieve muziek naar meer art rock, AOR. Was dat om een jonger publiek aan te trekken?

Neen, niet noodzakelijk. Het startte van een beetje avant-garde en progressief, want dat was de smaak van de vroege seventies.

Speelde je bij andere groepen?

Ik speelde op dat ogenblik niet bij een andere groep. Ik luisterde naar alle muziek maar ik hield me toen met andere zaken bezig. Ik zie het als een progressie die ging van progressieve muziek, zoals je weet was de seventies een grote verandering, de muziek werd volwassen. Instrumentalisten veranderden hun solo’s om iets meer zus te klinken en niet zo, en verfijnden hun geluid en op die manier kwam die verandering. Niet noodzakelijk om een ander publiek aan te trekken, want de muziek was goed en stond er en dat was goed genoeg.

Heb je een favoriet Uriah Heep album? Ik groeide op met de eerste vier albums.

Ik heb niet echt een favoriet. Er is een gemeenschappelijke noemer doorheen alle albums en voor mij zijn twee of drie songs echt zeer goed, die eruit springen en in mijn gedachten naar voorkomen. Ik houd erg veel van “Circle of Hands” en dergelijke nummers.

Denk je dat de groep ooit Salisbury nog eens live zal brengen? Ik weet dat het een moeilijk stuk is.

Het heeft er niets mee te maken dat het moeilijk is, maar het is geen relevant muziekstuk meer. Het behoort tot de seventies. Vele groepen speelden slechts in de seventies en hun muziek bleef daar en kwam niet mee met de tijd. Sommige Uriah Heep nummers zullen nooit het daglicht zien omdat ze niet goed genoeg zijn. Maar dat is slechts een klein percentage. De rest doorstaat de tand des tijds probleemloos.

Zijn er plannen om in de toekomst een nieuwe CD uit te geven? Want dat is nu toch al een hele tijd geleden.

Oh, zeker, maar dat heeft niets met nummers te maken, dat is allemaal te wijten aan de business. Wij hebben nummers, maar we konden ze helaas tot nu toe nog niet opnemen. Dat is het probleem. Ik schrijf steeds maar nummers. Ik heb er hopen thuis, maar dat is niet de hoofdzaak. Dat probleem is er altijd geweest.

OK, Thanks