Notes
for the future
Een blik op de toekomst met KAIPA's Hans Lundin
door
John 'BoBo' Bollenberg
vertaling: Piet 'Neal' Michem
 Ik ben er
zeker van dat weinigen onder ons van deze Zweedse band gehoord hadden tot
Musea in 1994 besloot hun eerste 3 albums op cd heruit te
brengen.
Dankzij
de toegenomen naambekendheid van The Flower Kings en de verrassend goede
verkoopscijfers van een ander project van Roine Stolt, Transatlantic,
begonnen fans zich te verdiepen in het verleden van diezelfde Stolt en
botsten onvermijdelijk op de naam ‘Kaipa’. Het debuutalbum van deze groep
dateert al van 1975 en in 1982 hield de band op te bestaan. De verbazing
was dan ook groot toen enkele maanden geleden een volledig nieuw album het
levenslicht zag.
Terwijl
‘Notes from the past’ nog maar pas het cd-doosje verlaten heeft, is
oprichter en toetsenman Hans Lundin al bereid gevonden om Kaipa aan ons
voor te stellen.
‘Ik moet
toegeven uitermate verrast te zijn een nieuw Kaipa-album in m’n handen te
hebben. Toen de groep het in 1982 voor bekeken hield, keerde ik de
muziekindustrie de rug toe omdat de sfeer van de jaren zeventig helemaal
verdwenen was. Roine Stolt kwam in 1974 bij de groep en het volgende jaar
was ons debuutalbum een feit. We schreven muziek en repeteerden
onophoudelijk als ambitieuze jonge wolven en dat leverde ons alleen al in
Zweden een 500-tal optredens op. Ik probeer binnenkort trouwens een
gedetailleerde lijst van deze optredens op de nieuwe Kaipa-site te
plaatsen. Eén van die optredens staat overigens op een Japanse bootleg uit
1993, ‘Stockholm symphonie’ genaamd.’
Hoe kwam
Lundin er overigens bij opnieuw de draad met het verleden op te nemen, na
een afwezigheid van ongeveer twintig jaar ?
‘Op een
goeie dag kreeg ik een telefoontje van iemand die mij vertelde dat hij een
mix van traditionele Zweedse muziek en stevige rock aan het opnemen was.
Ik was altijd al gefascineerd geweest door folkmuziek en was dan ook
uitermate nieuwsgierig hoe deze traditionele muziek met hedendaagse rock
vermengd kon worden. Het resultaat was dat ik toetsen speelde op het album
‘Corridors of time’ van de groep Hagen (uitgebracht door Angular-je kunt
het album trouwens beluisteren als je even naar
www.hagen.nu surft). Het
bezorgde me tevens de nodige inspiratie voor het schrijven van nieuw
materiaal. Eigenlijk zijn alle nummers van het nieuwe Kaipa-album tussen
1997 en 2000 tot stand gekomen. Het was mijn intentie om het als
solo-album op de markt te brengen, maar toen Roine zijn bijdragen kwam
opnemen, wou ik het onder ons beider naam uitbrengen. Toen we Per Nordin
op de hoogte brachten van ons gezamenlijk project, was deze dermate
enthousiast dat hij meteen suggereerde het als een Kaipa-album op de
wereld los te laten. Ik begrijp best dat velen zullen denken dat Kaipa een
Flower Kings-kloon is, maar ze mogen toch niet vergeten dat al het
materiaal van mijn hand komt, weliswaar Roine’s erg herkenbare manier van
spelen indachtig. Ik vind ‘Notes from the past’ eigenlijk meer als het
‘oude’ Kaipa klinken. Roine en ik werken nu al zo’n vijf jaar samen en we
hebben dezelfde muzikale roots en interesses. Het is dan ook
onvermijdelijk dat we elkaar bijzonder goed aanvoelen (-vullen) en dat
hoor je duidelijk.’
Ik ben wel
benieuwd te vernemen hoe Hans geprobeerd heeft de groep in haar originele
line-up weer bij elkaar te krijgen.
 ‘We hadden
eerder al een poging ondernomen (in 1991) maar dat liep af op een sisser.
De geest van Kaipa was al lang verdwenen. Roine en ikzelf besloten evenwel
om nieuw materiaal bij mekaar te schrijven, dat later door The Flower
Kings gebruikt kon worden. Uit die periode stamt trouwens het nummer
‘Folke’s final decision’. Toen Roine besloot mee te werken aan mijn nieuwe
project, ging ik op zoek naar andere muzikanten. Toen ik ‘Space Revolver’
hoorde, was ik erg onder de indruk van het basspel van Jonas Reingold. Ik
vroeg Roine om raad en was enigszins beducht voor een iets te hoog
FK-gehalte. Roine had geen enkel bezwaar en Jonas stemde onmiddellijk in.
Ondertussen had ik ook al kennis gemaakt met het tweede album van Ritual
en was aangenaam verrast door het stemgeluid van Patrik Lundström. Hoewel
we toen al een andere zanger gecontacteerd hadden, vroeg Roine aan Patrik
om een exemplaar van Ritual’s eerste album. Ik was met verstomming
geslagen ! Patrik is een ongelofelijk talent en slaagde er in om alle
vocale partijen in amper 2 dagen in te zingen. Bovendien bracht hij de tot
dan toe onbekende zangeres Aleena aan. Ik ben er zeker van dat we nog meer
van haar zullen horen in de nabije toekomst. Allicht is ook de naam van
Tove Thörn Lundin je niet ontgaan…wel, het zal je niet verbazen dat zij
mijn dochter is. Tot slot kon ik ook een beroep doen op Morgan Agren,
wiens drumstijl ik altijd al gewaardeerd had. Ik was benieuwd wat zijn
bijdrage op ‘Notes…’ zou betekenen voor onze muziek. Volstaat het te
zeggen even naar het slotstuk van ‘Morganism’ te luisteren ?
We keren even
terug naar 1994 : Musea brengt de eerste 3 Kaipa-albums opnieuw uit. Twee
latere albums worden evenwel niet heruitgebracht…
‘Ik was
aangenaam verrast door deze zet van Musea. Dat was immers niet zo evident,
omdat al onze albums in het Zweeds gezongen zijn. Ik begreep wel waarom
enkel de eerste 3 albums in aanmerking kwamen. Deze waren vrij symfonisch
qua stijl, terwijl onze laatste 2 albums (‘Händer’ uit 1980 en
‘Nattdjurstad’ uit 1982) een duidelijk commerciële stempel droegen. Die
periode was vooral gekenmerkt door personeelswisselingen en bovendien wou
Roine een meer commerciële richting inslaan. Het contract met Musea loopt
tot februari 2003 en Inside Out heeft al aangekondigd geïnteresseerd te
zijn om de albums opnieuw uit te brengen.
Mogelijk
komt er ook een nieuw Kaipa-album want we hebben de smaak opnieuw te
pakken ! Daar ligt trouwens de voornaamste reden voor onze come-back.
Op tournee
gaan wordt moeilijker, omdat alle groepsleden deel uitmaken van diverse
bands. Het moet evenwel fantastisch zijn te kunnen optreden op NEARfest,
Progfest of Bajaprog, dus die mogelijkheid sluiten we zeker niet uit als
het album de nodige interesse kan opwekken en de verkoopcijfers
bevredigend zijn.’
Tot slot
vraag ik aan Hans wat hij van de huidige progbeweging vindt, wat zijn
grote muzikale voorbeelden zijn en of hij nog andere ambities heeft.
‘Ik vrees
dat er niet veel te beleven valt bij de huidige generatie progbands. Te
veel groepen grijpen terug naar het vertrouwde seventies-geluid. In die
periode waren wij altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen, maar nu kijken
te veel groepen naar het verleden in plaats van naar de toekomst. Qua
originaliteit scoren ze bijgevolg niet bijster hoog.
Zelf heb
ik geen uitgesproken voorbeelden, vermits ik van vele muziekgenres hou. Ik
was wel behoorlijk onder de indruk van groepen/muzikanten als Return to
Forever, Mahavishnu Orchestra en Billy Cobham. In de jaren zestig waren
dat Steppenwolf en Procul Harum. In de jaren zeventig hield ik vooral van
folk en een groep als Ekseption. Zoals je kunt merken, hield ik van
verschillende stijlen. Vandaag wil ik de vijand van een muziekindustrie
zijn, die een bijzonder anti-muziek beleid voert. Ik hoop dat de huidige
proggeneratie hiertegen een barricade kan opwerpen, zodat mensen opnieuw
op zoek kunnen gaan naar goede muziek. In dat opzicht is ‘Notes from the
past’ een eerste stap in de goede richting. |
