Het is een mooi gegeven wanneer spiksplinternieuwe technologieën benut worden teneinde eveneens nieuwe uitgaves als onderwerp te kiezen. Het is echter totaal anders wanneer diezelfde technieken benut worden om oude opnames van een nieuw leven te voorzien. Je kan het zien als het plaatsen van nieuwe banden op een oldtimer voertuig : het verandert niets aan de totale ‘look’ van het ding. Niettemin zal het een langere levensduur krijgen waardoor meer mensen van de schoonheid zullen kunnen genieten. Dat laatste is tevens wat we kunnen zeggen van deze DVD waarop een zeldzaam concert prijkt opgenomen in 1975 in Melbourne, Australië. Terwijl de nieuwste DVD’s steevast de krachtige 5.1 surround sound meedragen is het vanzelfsprekend dat deze gimmick niet op deze uitgave te vinden is. Als je weet dat deze opname maar liefst 25 jaar oud is dan is het te begrijpen dat je hier niet de laatste beeldtechnieken zult aantreffen doch achteraf beschouwd is het alsof we genieten van een origineel schilderij van de hand van de grootmeester zelf in plaats van te kijken naar een digitale kopij.

Toen Rick het podium beklom in Melbourne was ik zelf zeventien jaar oud en reeds zo’n grote Wakemaniac dat ik met een stift complete synthesizers op m’n schoolbanken had getekend (ja directeur dat was ik !) waarop ik tijdens de speeltijd de meest fabelachtige solo’s speelde net zoals een headbanger luchtgitaar speelt. Geen wonder dat ik geen succes had bij de meisjes ! Daar tegenover stond de blonde god Rick Wakeman, de nummer één toetsenist in de wereld waarvan niet minder dan twaalf miljoen mensen zijn “Journey to the centre of the earth” album zouden kopen. Alvorens het ganse “Journey” project live te brengen bracht Rick die avond in Melbourne ook enkele hoogtepunten uit zijn debuut “Six wives of Henry VIII” (nog steeds mijn absolute nummer één) doch ook enkele stukken uit het toen nog te verschijnen derde album met de lange titel "The myths and legends of King Arthur and the knights of the round table" tot groot genoegen van het enthousiaste publiek die getuige was van een schitterend spektakel. Het wordt voor de zoveelste keer duidelijk dat Ashley Holt een véél betere zanger is dan Gary Pickford-Hopkins en je zou je zelf kunnen afvragen waarom beide zangers de tournee meemaakten ? Doch laten we niet vergeten dat deze DVD stamt uit de periode dat Rick geweldig veel dronk (en rookte, kijk maar even naar zijn tanden als bewijs !), en zijn ganse begeleidingsgroep rekruteerde uit de jongens waarmee hij regelmatig op café ging. Niettemin had zijn toenmalige manager Brian Lane hem gasten voorgesteld als Eric Clapton en Roger Daltrey om het project meer slaagkans te geven. De vrienden van het café hadden bij Rick duidelijk de bovenhand. Kijk maar even naar de bierblikken op Rick’s vleugelpiano en ik hou het verder voor bekeken.

Gekleed als de echte “caped crusader” ben je getuige hoe Wakeman meer dan eens moeite heeft met z’n vele synthesizers waarbij hij verschillende keren wijdbeens moet staan teneinde beide instrumenten op hetzelfde ogenblik te kunnen beroeren. Als we in het achterhoofd onthouden dat de mini-Moogs tijdens live concerten zeer moeilijk te regelen waren dan is het onoverkomelijk dat er hier en daar een valse noot wordt waargenomen. Dat ‘valse’ kan zowel van ‘ome’ Rick, van iemand uit het orkest of van iemand uit het koor komen. Als we echter de respons van het publiek registreren dan is het spijtig vast te stellen dat dit soort verheerlijking niet langer van deze tijd is. Moeten we nog steeds met de vinger richting punk wijzen of moeten we straks een uurtje ‘prog waardering’ aan de leerstof gaan toevoegen ?

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 30 maart 2003 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.