Bij Classic Rock Productions verschijnt er een reeks dvd’s en cd’s waarop kritische commentaar wordt gegeven op een groep/artiest en hun/zijn muziek gedurende een bepaalde periode uit hun carrière. In de reeks ‘Inside The Music’ wordt muziek besproken van onder andere Genesis, Pink Floyd, Yes, Emerson Lake & Palmer, King Crimson, Supertramp, Argent maar ook Led Zeppelin, Deep Purple, Thin Lizzy, Black Sabbath, Free, Rainbow, Slade en David Bowie. De dvd’s zijn voorzien van ondertiteling in de meest courante talen waaronder ook het Nederlands.

De dvd die nu voor ligt is deze van Supertramp (1974-1978). Ik ga er van uit dat deze dvd een type voorbeeld is voor de rest van de reeks.

Een eerste vaststelling is dat de dvd een becommentarieerde documentaire is en meer niet. Het is dus uitermate belangrijk deze reeks dan ook op deze manier te bekijken en dit om ontgoochelingen te voorkomen. Als je deze dvd aanschaft met het idee de vernoemde muziek integraal als een live concert te kunnen aanhoren en zien kom je bedrogen uit. De totale tijd dat je werkelijk Supertramp op deze dvd bezig ziet en hoort is te verwaarlozen. Hoop en al een minuut of 13 zie je fragmenten van optredens van Supertramp uit lang vervlogen tijden.

Deze kritische bespreking behandelt drie albums van Supertramp:

• Crime Of The Century (1974)
• Crisis! What Crisis? (1975)
• Even In The Quietest Moments… (1977)

Soms technisch maar meestal gevoelsmatig wordt album per album besproken door een aantal bekende en minder bekende personen. Waaronder Bryan Josh, Heather Findlay & Iain Jennings van Mostly Autumn. Ook de grote baas van Classic Rock Productions Bob Carruthers zelf is aan het woord. De commentaar is wel degelijk kritisch, wat wil zeggen dat er zowel tekstueel als muzikaal positieve als negatieve elementen worden belicht. Zo komen alle nummers van ‘Crime…’ aan de beurt en is de commentaar in hoofdzaak positief. Dit album krijgt dus ook terecht 5 sterren. Eigenaardig genoeg wordt echter niet elk nummer van ‘Crisis…’ besproken. “Easy Does It”, “Ain’t Nobody But Me”, “A Soapbox Opera”, “Poor Boy”, “The Meaning” & “Two Of Us” worden totaal niet behandeld. Het album wordt wel terecht iets minder gevonden als ‘Crime..’ maar wegens het achterwege laten van commentaar op sommige, toch wel essentiële nummers (“Ain’t Nobody But Me”, “Two Of Us” ), wekt het totaal een verkeerde indruk. Bij ‘Even in…’ stelt zich hetzelfde probleem, hoewel minder relevant. “Lover Boy”, “Even In The Quietest Moments”, & “Downstream” worden niet behandeld, maar hier gaat het niet om essentiële nummers. Bij mij rees de vraag of het niet beschikbaar zijn van de geschikte videobeelden misschien de oorzaak was van het niet behandelen van sommige nummers. De gebruikte opnames ‘Supertramp Live in München © ZDF 1983’, ‘The Old Grey Whistle Test © BBC 1974’, ‘Supertramp Live At Queen Mary College © BBC 1977’, ‘Supertramp Live At Hammersmith Odeon 1975 © Supertramp Productions Inc’ zijn volgens mij maar partieel vrijgegeven, vandaar het selectieve en de relatief korte fragmenten. Voor de luisteraar zou, indien deze fragmenten volledig waren en zonder commentaar (als extra desnoods), deze dvd dan pas echt tot zijn recht komen.

Indien het onderwijs in het algemeen wat minder bekrompen zou zijn en de mogelijkheid gecreëerd zou worden om wat meer ruimte te geven in de opleiding van jonge mensen zodat sommige opgelegde vakken eindelijk kunnen vervangen worden door andere, meer aan deze moderne tijd aangepaste leerstof, dan zouden deze dvd’s misschien gebruikt kunnen worden als didactisch materiaal in het vak ‘essentiële muziekgeschiedenis’. Dat hier nood aan is blijkt duidelijk uit de muziekkwaliteit van het huidig aanbod op de meeste radiostations en tv-zenders. Maar voor particulier gebruik lijken deze dvd’s me niet echt interessant tenzij zeer goedkoop verkrijgbaar natuurlijk!