|
Een bijzonder
interessant item bereikt mij via Snapper Music, een sublabel van
Peaceville waar ook Katatonia gehuisvest is en hun fantastische
creaties op de wereld loslaat. Natuurlijk was ik benieuwd. Nog
zwakjes uitgedrukt. Hebben we hier ineens een obscure sixties groep
die opnieuw on the road gaat en meteen maar alles vastlegt op
pellicule. Waarom niet? Niks te verbergen, het echte on the road
gevoel, met alle ups en downs incluis. Echt eerlijk gefilmd en
daarom zeer herkenbaar. Wanneer je de DVD opzet heb je meteen het
gevoel dat je er bij hoort, mee op weg bent en deel gaat uitmaken
van de licht euforische toestanden die nu eenmaal ontstaan als je
onderweg bent met een differentieel gezelschap.
Hoofdmoot van
de DVD is het concert dat de groep gaf op 7 oktober 2002 in Brighton,
UK. Het gaat hier niet om melige oudjes maar we krijgen een
spetterende rockshow te zien, omlijst door psychedelische
lichteffecten. Neem nu zanger James Lowe: een ruige bol blond haar,
zonnebril, jaren ’60 kledij. Hij kan doorgaan voor de vader van Kurt
Cobain. Elke muzikant op zich is een belevenis om bezig te zien en
het geluid is perfect gemixt. Het is rock met inventief gitaarspel
dat constant aanwezig is. Nu eens bluesy, dan lekker swingend, even
later ingetogen en traag. The Electric Prunes zouden het uitstekend
doen op een festival als Pukkelpop. Daar waar ook een groep als de
Flaming Lips op de nodige aandacht kan rekenen.
Het vergt
behoorlijk wat opzoekwerk om in 1 of andere encyclopedie iets te
vinden over de geschiedenis van de groep, maar tenslotte vond ik het
volgende in ‘The Guinness who’s who of sixties music’:
The Electric
Prunes werden opgericht in 1965 in Los Angelos.
Hun debuutalbum uit 1967 leverde hen twee US top 20 hits op,
namelijk ‘I had too much to dream (last night)’ en ‘Get me to the
world on time’.
Maar het was
vooral de tweede lp ‘Underground’ die hen het meeste respect
bezorgde. Na vele bezettingwijzigingen bracht de groep in 1969 haar
vijfde en laatste album op de markt.’
Bron: The Guiness who’s who of sixties music – Colin Larkin
Vergeet niet
dat we hier te maken hebben met een Amerikaanse band. Het
entertainelement wordt dus nimmer uit het oog verloren en ook de
special footage is leuk om te bekijken. Bassist Mark Tulin vertelt
ons bijzonderheden over ieder nummer dat gespeeld werd in Brighton.
Dan zijn er de beelden die de groep volgen op tournee en backstage.
Allemaal gefilmd met gevoel voor humor. En de verrassing, wat is
dat, hoor ik jullie vragen. Dat verklap ik niet, maar het heeft te
maken met iets lekker dat bol is… |
