Threshold / Dead Soul Tribe - Biebob - 19/09/04

 

.

Threshold

Je kunt bezwaarlijk Dead Soul Tribe en Threshold bestempelen als voor- en hoofdprogramma. Het lijkt eerder passend om dit een dubbelconcert te noemen. En dat bleek het ook te zijn. Ik kan nog steeds niet beslissen welke groep ik het liefst hoorde.

Dead Soul Tribe

Na een prachtige start met “The Messenger” en “Coming Down”, verkondigde Devon Graves: “Dit is de laatste avond van de toer en ik wil alles grondig in mij opnemen. En het natuurlijk allemaal terugsturen naar jullie”. En er kwam in ieder geval heel wat uit. Wat een energie, wat een speelvreugde, wat een drang om het publiek te plezieren. En hij kreeg ook heel wat terug, in ieder geval meer dan de vorige keer, maar dat was eigenlijk niet zo moeilijk want hun vorig bezoek aan België bracht niet zoveel volk op de been.
Als je de setlijst bekijkt, zie je dat ze maar twee nummers van “The January Tree” speelden, maar misschien was dat wel een goede keuze als je weet dat het album pas verschenen was en het publiek de nummers nog niet kende. Nu speelden ze een echte ‘Best Of’ en iedereen amuseerde zich. Zelfs twee Psychotic Waltz nummers werden uit de kast gehaald. Iedere muzikant straalde enorm veel energie uit. De bassist leverde prachtwerk terwijl zijn dreadlocks in alle richtingen rondvlogen. De gitarist speelde mooie begeleidingen terwijl Devon zijn solo’s ten beste gaf en de drummer gaf een ‘crash course’ op zijn cymbalen. De tussenkomsten van Devon op zijn dwarsfluit en het gebruik van een strijkstok op zijn gitaar leverden nog extra genietbare momenten op.

Na het optreden, ontmoetten we Devon en vroegen hem wat handtekeningen en foto’s. Hij wees naar Arjen Lucassen op Eric’s Ayreon T-shirt en zei: “Dit is een prachtkerel. Ik bewonder hem mateloos.” Toen hij een paar DST albums had ondertekend, gaf ik hem nog het boekje van “Bleeding” van Psychotic Waltz en hij signeerde het met Devon Graves, terwijl zijn naam op Bleeding eigenlijk Buddy Lackey was. Zijn uitleg: “De helft van dit album kon al op de eerste Dead Soul Tribe gestaan hebben.”

Threshold

Threshold was vervolgens aan de beurt en ook zij hadden iets speciaals in petto voor de laatste avond van de tour. Mac vroeg aan elke muzikant om om beurt een nummer aan te kondigen; wat een paar grappige momenten opleverde. Gasten zoals Nick of Johanne zijn niet gewoon om in een microfoon te spreken en het publiek dat hun namen scandeerde was ook al niet onmiddellijk een grote hulp, maar op de één of andere manier slaagden ze toch in hun opdracht. ;-)

Mac droeg een schotse kilt en bewoog zoals gewoonlijk heel nonchalant over het podium. Maar dat vergeet je al vlug als je zijn stem te horen krijgt. Volgens mijn bescheiden mening is hij één van de beste zangers uit de progmetal wereld en hij weet ook heel goed zijn stem te gebruiken. Steve (bassist) is ondertussen ook een volwaardig lid van de groep geworden en de rest hoeft helemaal niet meer voorgesteld te worden. Nick, Karl en Richard leveren allemaal op hun manier prachtprestaties af. En wat een sterke drummer is die kleine Johanne toch. Hij slaat op zijn drum en dan vooral op zijn cymbalen vanuit alle richtingen. Af en toe draait hij zich om en slaat hij van langsonder op zijn cymbalen vanuit een soort limbodanser houding. De set was voorspelbaar, zeker als je hun laatste album kent en de setlijst van hun DVD, maar aan de reactie van het publiek te horen, was dit wat iedereen wilde.
Blijkbaar is er een soort sluitingsuur in de Biebob, ofwel hield Mac ons voor de gek, maar er werd in ieder geval een nummer weggelaten van de setlijst. Het tweede bisnummer “Flags and Footprints” werd niet gespeeld, hoewel dit toch één van hun beste ballads is van het nieuwste album “Subsurface”.

Toen we in de richting van onze wagen liepen, hoorden we Mac nog buiten zingen voor een paar fans naast de tourbus en zelfs zonder muziek was het een zuiver en aangenaam geluid in de nacht om een onvergetelijke avond af te ronden.

Danny

 

Threshold

  1. Mission Profile (Subsurface 2004)

  2. Ground Control (Subsurface 2004)

  3. Freaks (Clone 1998)

  4. Surface To Air (Wounded Land 1993)

  5. Echoes of Life (Critical Mass 2002)

  6. Long Way From Home (Hypothetical 2001)

  7. Falling Away (Critical Mass 2002)

  8. The Art Of Reason (Subsurface 2004)

  9. Pressure (Subsurface 2004)

  10. Ravages of Time (Hypothetical 2001)

  11. Light And Space (Hypothetical 2001)

Encore:

Fragmentation (Critical Mass 2002)

Dead Soul Tribe

  1. The Messenger (A Murder Of Crows 2003)

  2. Coming Down (Dead Soul Tribe 2002)

  3. Angels In Vertigo (A Murder Of Crows 2003)

  4. Some Things You Can’t Return (A Murder Of Crows 2003)

  5. Feed I + II  (A Murder Of Crows 2003)

  6. I Remember (A Social Grace 1990)

  7. The Love Of Hate (The January Tree 2004)

  8. Spiders & Flies (The January Tree 2004)

  9. Into The Spiral Cathedral (Dead Soul Tribe 2002)

  10. Skeleton (Bleeding 1996)

 

 

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 01 september 2004 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.