Je hebt veel geduld
nodig om een optreden van Peter bij te wonen, want hij treedt niet zo
dikwijls op. Maar het is het waard om erop te wachten, want je krijgt waar
voor je geld.
Dit was zeker de beste, complete show die ik ooit gezien heb. Ik heb
natuurlijk wel optredens gezien die even visueel en theatraal waren zoals
dit optreden. Bijvoorbeeld, de licht-, video- en theatrale effecten
tijdens de laatste Pink Floyd toer haalden zeker hetzelfde niveau, maar de
muzikanten waren te statisch.
(Ik ben zeker dat de vroegere optredens van Genesis ook zo goed waren,
maar ik behoor niet tot de gelukkigen die dat meegemaakt hebben.)
En statisch staat
zeker niet in Peter’s woordenboek. Peter en zijn dochter, Melanie, liepen
ondersteboven rond op de onderkant van de cylinder die uit het plafond
naar beneden kwam, terwijl ze “Downside Up” zongen.
In “The Barry Williams Show” liep Peter rond op een balkon dat aan de
middencylinder hing, terwijl hij alles filmde. Die beelden werden
geprojecteerd op die cylinder zodat iedereen afwisselend beelden van het
vervormde gezicht van Peter en van het joelende publiek te zien kreeg.
”Mercy Street” bracht de rust in het huis, met zijn dochter in een
roeiboot en alle muzikanten op de buitenrand van het draaiende podium. De
speciaal gekleurde belichting gaf het geheel een relaxerende sfeer.
Een reusachtige, plastieken bal kwam naar beneden op het podium, Peter
kroop in die bal en terwijl hij “Growing Up” zong, rolde hij rond het
podium en sprong rond in die bal die daardoor zelfs aan het stuiteren
ging. Hoewel zijn gewicht recht evenredig opgelopen is met zijn leeftijd,
heeft hij blijkbaar toch een goede fysiek bewaard.
Hij reed rond op het podium met een fiets tijdens “Solsbury Hill”. Voor
“Sledgehammer” droeg hij een vest bezet met lampen, zoals op het einde van
de videoclip van dat nummer. De roadies hadden alle moeite van de wereld
om hem te volgen met de stroomkabel. De roadies, allemaal in het oranje
gekleed, werden uitvoerig bedankt door Peter voor al hun harde werk en ze
verdienden het voor de volle honderd procent.
Om een beter idee te hebben van alle visuele aspecten van het optreden,
kan je eens de bovenstaande foto’s bekijken.
Met al die speciale
effecten zou je zowaar de muziek vergeten. Wij stonden vlak voor de PA aan
de achterkant van het podium (als er tenminste een achterkant is aan een
rond podium J), waar de klank enorm goed was. Sommige locaties in de zaal
waren minder goed bedeeld wat betreft het geluid, maar wij stonden op een
ideale plaats. Hoewel de muzikanten veel gebruik maakten van samples, (ze
hadden allemaal een scherm met de tijduitlezing van de nummers) stoorde
dit mij niet echt. Alles klonk echt genoeg voor mij. Er was zelfs een
moment dat Rachel Z een belangrijke fout maakte op haar keyboard, waardoor
de ganse groep voor een paar seconden verrast was.
De stem van Peter
klinkt nog uitstekend, maar hij heeft het moeilijk met de hogere noten.
Het einde van “Here Comes The Flood” was voor hem iets te hoog gegrepen.
Tonly Levin, zoals altijd briljant, droeg een lange lederen mantel (en
stond bijna het ganse optreden met licht gespreide benen), wat bijdroeg
aan zijn seventies look. Hij bespeelt uitstekend de bas en de Chapman
Stick (zie foto). Op een bepaald ogenblik gebruikte hij wat hij “funk
fingers” noemt – dat zijn afgesneden drumstokken die aan zijn vingers
bevestigd zijn met elastieken en waarmee hij op de snaren slaat.
De rest van de groep speelde goed als een geheel, zonder individueel op te
vallen. Behalve de drummer, die een mooie prestatie neerzette, maar dat is
dan ook een must voor de muziek van Peter Gabriel, die het vooral van het
ritme moet hebben en minder van de gitaar en keyboard solos.
Ze speelden zelfs
een extra bisnummer voor ons. Ik dacht: “Dat zal hij wel bij alle
optredens beweren”. Maar “Talk To Me” staat werkelijk niet op de andere
playlijsten die we vonden op het web, dus was het een echte traktatie voor
ons.
Voor sommigen was
het misschien een beetje teveel “Cirque du Soleil”, maar ik vond het
optreden elke eurocent waard die ik er aan spendeerde en dat kan ik niet
elk optreden beweren. Ik hoop nog shows te zien van Peter in de toekomst
en hopelijk moeten we er deze keer niet zo lang op wachten.
|
