|
Selling England
By
The Pound Show
Het was alsof de
tijd was blijven stille staan! Op het podium dan toch, want als ik
een blik in het publiek wierp leek het eerder of hij te snel was
vooruit gegaan.
J
In een bijna
volledig volgeladen AB stond het publiek te wachten op de show die
de meeste onder hen (juist) gemist hadden in de jaren 70, maar die
zo tot de verbeelding spreekt dat deze coverband ‘The Musical Box’
er moeiteloos volle zalen weet mee te trekken. Dit is dan ook meer
dan terecht, want als geen ander weet zij de sfeer van toen weer te
geven. Waar andere coverbands meestal ook vlekkeloos iedere juiste
noot weten te raken doet deze band er nog een schepje op. Want bij
deze coverband kan je gerust je ogen open laten om Genesis voor de
geest te halen. Alles aan deze show is authentiek, de lichtshow, de
decors, de dia’s, de kostuums en natuurlijk de muziek. Want daar
draait het nu juist om. Het zou zonde zijn moest deze muziek
verloren gaan voor de mensheid. Moest deze muziek nooit meer live
gespeeld worden. Daarom is het goed dat er bands bestaan als ‘The
Musical Box’ zodat iedereen het eens kan meemaken, of opnieuw
meemaken.
Met ‘Watcher Of
The Skies’ weet je meteen wat je mag verwachten. Je twijfelt aan je
eigen oren en als je kijkt word je ook bedrogen, want, in
tegenstelling tot de meeste andere bandleden, lijkt zanger Denis
Gagné nog sprekend op de jongere Peter Gabriel ook. Het geluid en de
lichtshow zijn perfect. Zelfs de originele bindteksten tussen twee
songs blijken uitgesproken en vertolkt te worden op z’n Gabriel’s
zo’n dertig jaar geleden. Dit heeft een zeer raar effect, je kan je
hierdoor bijna 100% inleven in de sfeer van toen. Alle ‘Selling’
songs worden vakkundig vertolkt met als hoogtepunt “Firth of Fifth”
hetgeen door het publiek bijzonder gesmaakt wordt. De vertolking van
dit nummer was vlekkeloos. Het werd met zoveel gevoel gespeeld alsof
het Genesis zelf was. En geloof me, buiten mezelf stonden er nog
ettelijke honderden die elke fout of elke verkeerde timing zouden
gehoord hebben want elke progfanaat kent dit nummer noot voor noot
vanbuiten. Knap werk!
Hierna werden we
meegenomen naar 1971 voor een schitterende versie van ‘”The Musical
Box”. Het volgende nummer van de setlist is “More Fool Me” dat op
“Selling…’ door Phil Collins wordt gezongen en ja, ongelofelijk maar
waar, de drummer Martin Levac trekt een jas aan en spreekt als
Collins het publiek toe. Hij lijkt sprekend op Collins maar dan wel
de huidige ome Phil in plaats van die van 30 jaar geleden. Dit mag
echter de pret niet bederven want ook zijn zangtalenten zijn
vergelijkbaar. Ik heb dit nummer echter nooit een hoogtepunt
gevonden, doch nu mocht het er best zijn. Na een zeer goede versie
van ‘The Battle Of Epping Forest’ worden we weerom meegesleurd naar
de echte tijden van weleer en dit met een ongelooflijk pakkend
“Supper’s Ready”.
Met “The Knife”
als enig bisnummer zie je menig luisteraar wat verweesd kijken als
het licht aangaat. “Niet te schatten hé?”, “Megagaaf”, “Zeer goed”,
“Blij dat ik toch ben komen zien” zijn slechts enkele van de
uitspraken die ik hoorde bij het buiten gaan.
De kans dat we
Genesis nog ooit bij elkaar zien in de Gabriel, Hackett, Banks,
Rutherford & Collins formatie is waarschijnlijk te verwaarlozen.
Daarom raad ik je aan om volgende keer tenminste naar deze band eens
te gaan zien en luisteren. Vergelijk het maar met bijvoorbeeld een
Mozart liefhebber. Die kan ook nooit meer naar het origineel, maar
dat is bij klassieke muziek geen uitzondering. En dit zal ooit de
enige manier worden om deze muziek verder te laten gaan en bestaan….
Het kan verkeren zei….
Jany |
