Mostly Autumn

Mostly Autumn – 013 Tilburg – 20-05-2007

Foto's & Tekst: Danny

Mostly Autumn komt veel naar Nederland, misschien zelfs iets te frequent. Iedereen weet wat een Mostly Autumn concert brengt. Enkel de kwaliteit van het geluid en de setlijst zijn de factoren die nog verrassing brengen. En die zaten deze avond goed, zelfs heel goed. Het geluid was uitstekend en werd beter en beter naar het einde toe. Maar deze keer was er voor mij ook de nieuwsgierigheid naar de nieuwe line-up van de groep, want drie leden vervangen is geen niemendalletje.

Het optreden ging door in de kleine zaal van de 013, met zo’n 200 aanwezigen.
Eerst werd het publiek opgewarmd door een akoestisch optreden van John Sloman, ooit zanger bij Uriah Heep en nu voor het eerst terug in Nederland sedert 1980. Hij bracht onlangs de CD “13 Storeys” uit waarin hij vooral het groene Wales bezingt. De man bracht een degelijke set, die door het publiek geapprecieerd werd, maar zijn muziek is misschien niet ideaal om een Mostly Autumn avond te openen. Een setlijst heb ik niet want ik ken de man zijn muziek helemaal niet, hoewel ik meende “It Ain’t Easy” van Conquest te herkennen.

En daarna kwam Mostly Autumn het podium op. Het is voor eerst dat ik de nieuwe leden aan het werk zag. En toch niet helemaal, want de nieuwe keyboardspeler, Chris Johnson en de backing vocaliste Victoria Sparnen had ik reeds eerder gezien als support act voor Mostly Autumn in de Boerderij.

Victoria doet prachtwerk als backing vocaliste maar ook solo kan ze haar mannetje staan en dat solomoment kreeg ze dan ook van Heather. Chris is een heel goede keyboardspeler maar naar mijn gevoel is hij niet zo prominent aanwezig als Iain Jennings, maar het komt natuurlijk ook door zijn ‘manusje van alles’ rol. Hij switcht van keyboard naar gitaar en zang. Hij bracht een heel mooie versie van “Science and Machinery”, het nummer dat door hem gezongen is op de limited dubbel CD van het laatste album. Prachtig gezongen, maar ergens is hij toch niet sterk genoeg om solozanger van een groep te worden. Ideaal dus, om bij Mostly Autumn ook even “zijn” moment te krijgen. De rest van de keyboards werden professioneel ingevuld door Angela, ook al zo’n ‘duivel doet al’. (toetsen, backing vocals, dwarsfluit).
De nieuwe drummer, Gavin Griffiths (ex-Karnataka and Fish) slaat een stuk harder dan Andrew, wat de muziek ten goede komt. Kortom, de nieuwe inbreng is zeker positief te noemen.

Heather, met haar steeds beter klinkende stem en Brian, met zijn Gilmour gitaar solo’s blijven de hoofd(glans)rol spelen, terwijl Andy zich op de achtergrond houdt en onopvallend de baspartijen afwerkt. De nieuwe nummers klinken live beter dan op de CD, maar ze moeten ook nog hun tijd krijgen om in te werken.

Een mooi en afgewerkt optreden van een groep met veel podiumervaring. Jammer dat dit soort muziek niet hogerop geraakt. Niet dat ze niet proberen, want rond kerstmis zitten ze alweer in de Boerderij in Zoetermeer.

Fading Colours
Dark before Dawn
Caught in a Fold
Science and Machinery
Half a world
Spirit II
Silver Glass
Evergreen
Night Sky
Nowhere to hide
Broken Glass
Pocket Watch
Never the Rainbow
Further from Home
Dreaming
Carpe Diem
Broken
Heroes Never Die

Sloman

Mostly Autumn


Prog-Nose vzw - Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium