Karmakanic - Spirit Of '66 - 01/09/04

 

.

Karmakanic

Karmakanic in the Spirit Of '66 - 01 september 2004

Lange tijd keek ik uit naar het eerste concert van Karmakanic, toch één van mijn favoriete groepen in het circuit van de progressieve rock. Niet toevallig staan beide cd’s ‘Entering the spectra’ en Wheel of Life’ in mijn Top-3 van het jaar, waarin ze zijn uitgebracht (hoger dan The Flower Kings zelf). En op 1 september 2004 (de eerste schooldag!) was het dan zover, Jonas Reingold en de zijnen kwamen afgezakt naar Verviers. Althans, dat was de bedoeling, want toen Danny en ik rond 19u aan de Spirit kwamen, zagen we een zenuwachtige en ongeruste Francis aan de deur staan : de groep was blijkbaar helemaal verkeerd gereden richting Brussel. Even vreesden we voor een afgelasting, maar gelukkig kwam het minbusje met aanhangwagen rond 19u30 de markt opgereden. Voor een soundcheck was er al niet veel tijd meer en met een kwartiertje vertraging kon het concert dan toch starten.

Eigenlijk was ik wel benieuwd naar de bezetting en meer bepaald wie achter de keyboards zou plaatsnemen, Jonas sprak in zijn interviews nog over Ola Heden maar uiteindelijk bleek ene Lale Larson de honneurs waar te nemen. Jonas heeft de man pas twee weken geleden ontmoet en er werd slechts 2 dagen met hem gerepeteerd. Verbazingwekkend als je dan hoort hoe die naadloos de toch complexe muziek van Karmakanic weet te brengen : een natuurtalent zowaar.

Het concert bestond uit twee sets van 1 uur en er werd geput uit de beide bovengenoemde cd’s, meer materiaal is er voorlopig niet. Er zouden uiteindelijk slechts 8 nummers worden gespeeld, blijkbaar hadden ze niet meer nummers ingestudeerd en gezien de korte inlooptijd is dat op zich reeds een huzarenstukje. Dit betekent dan ook dat er heel wat werd geïmproviseerd, hetgeen duidelijk een meerwaarde gaf aan het optreden. Een optreden, waarin klakkeloos elk nummer van de cd wordt gebracht, heeft in mijn ogen weinig zin. Maar met dergelijke topmuzikanten was dit geen enkel probleem, vanaf het intro-nummer ‘Entering the spectra’ werd vooral door Lale op keyboards en Krister op gitaar duchtig gesoleerd, vaak in een jazzy en meeslepend ritme. Jonas zelf hield zich in het begin nogal bescheiden op de achtergrond, maar vooral in de tweede set zou hij ook met zijn basgitaar de pannen van het dak spelen in zijn typische stijl. In ‘Where earth meets the sky’ kwam Lale terug met een fantastische jazzy keyboardsolo ( er was ook een Hammond XB1 voorhanden) en bracht Krister een ingetogen, zelfs wat ‘ambient’ gitaarsolo, die dan uiteindelijk uitmondde in wervelende Jimi Hendrix-achtige gitaarklanken.

En wat dan te zeggen over Goran Edman, vroeger actief onder andere bij Yngwie Malmsteen. Die man heeft een ongelofelijke stem, geeft door zijn grimassen de indruk dat het allemaal wat moeilijk gaat, maar zijn stemgeluid is zo adembenemend mooi, voorwaar één van de beste in het circuit.

Ik heb altijd een grenzeloze bewondering gehad voor het drumwerk van Zoltan Csorz en de manier waarop hij op subtiele wijze de drumstokken hanteert. Vooral in de jazzy passages kon hij zijn techniek en gevoel uitspelen : indrukwekkend!

Tenslotte werd voor deze tournee ook een beroep gedaan op Rob Palmen, onze Nederlandse vriend die ook instaat voor de promotie van The Flower Kings in Nederland. Hij had de ietwat ondankbare taak de gaatjes op te vullen met akoestische gitaar, achtergrondzang en wat keyboards, maar deed dit onberispelijk.

In de tweede (korte) set werd ook het nummer Do U Tango gebracht, een verschrikkelijk moeilijk te spelen maar prachtig nummer. Af en toe hoor je natuurlijk wel enkele haperingen, uiteindelijk was dit het eerste optreden van de Europese tournee, maar dit was voor mij toch al onmiddellijk een ‘kippenvel’-moment en de rest van het (niet zo talrijk opgekomen) publiek dacht er ook zo over. Uiteraard waren er de onvermijdelijke bisnummers met Masterplan Part 2 en daar er geen andere nummers meer ingestudeerd waren, kwamen Jonas, Zoltan en Krister met een verrassend laatste nummer, dat ze ‘grappend ’Lost in Belgium’ noemden. Dit was een voorsmaakje van een nieuwe cd, die de 3 heren onder de naam King Coma waarschijnlijk begin volgend jaar zullen uitbrengen: stevige gitaarrock ( à la Steve Vai) van een powertrio met schitterende muzikanten.

Zoals altijd in de Spirit was de geluidskwaliteit uitstekend, niettegenstaande de geringe voorbereiding. En het blijft steeds een enorme ervaring om bij wijze van spreken met je neus op de muzikanten te staan, je kan zo de snaren aanraken. Na het optreden was er ruimte voor handtekeningen, foto’s en een leuke babbel : kortom, de spits is eraf, als alle komende concerten dezelfde kwaliteit hebben, dan ziet het er goed uit. Wie ooit de kans krijgt om Karmakanic eens live aan het werk te zien, mag geen moment twijfelen. Overigens waren we gisteren met een tiental nosers in Verviers, dit laat het beste verhopen voor de toekomst.

Claude

 

Setlist:

Deel1

  1. Entering the spectra

  2. The spirit remains the same

  3. Alex in Paradise

  4. Where earth meets the sky

Deel2

  1. Wheel of Life

  2. Do U Tango

  3. Is this the end?

Encore

  1. Masterplan Part 2

  2. New song?

Line-up:

Jonas Reingold
Zoltan Csorsz
Goran Edman
Krister Jonzon
Lale Larson
Rob Palmen.

 

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 01 september 2004 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.