Arrow Rock festival

Arrow Rock festival – Lichtenvoorde - 10/06/2006

Foto's: Claude, Danny & Franky

Tekst: Frank DP, Danny en Claude

Riverside

Sommigen onder ons hadden toch wel een beetje schrik dat Riverside niet echt zou passen op een classic rock-festival, uiteindelijk maken ze toch wel stevige muziek, aanleunend bij metal met af en toe een grunt ertussen. Maar van de bij de eerste noten wist je dat het goed zat, de floydiaanse gitaarklanken zullen menig Arrow-fan toch aangenaam verrast hebben. En onze Poolse vrienden hebben het ook zeer goed aan boord gelegd, hun setlist was immers perfect aangepast aan de omstandigheden. En alhoewel ik ze nu al meermaals live kon bewonderen (ondermeer op ons eigen festival), valt het op dat ze nog strakker en overtuigender spelen dan vroeger. Nochtans vertelde de imposante drummer mij achteraf dat hij behoorlijk zenuwachtig was, spelen voor een menigte van duizenden muziekfans doen ze nu ook niet alle dagen. Ook zanger Mariusz Duda maakte op het podium een opmerking in die zin, maar ook hij was weer zeer goed bij stem, vele progzangers kunnen hier een puntje aan zuigen. En de Floyd-fans zullen wat blij geweest zijn met de spetterende vol gevoel gespeelde gitaarsolo’s van Piotr. Geen echte verrassingen in hun setlist (eindigend met The Curtain Falls), maar een sterke ‘performance’ zonder meer. (Claude)

Setlist Riverside

The same river

Artificial smile

Out of myself (?)

Second life syndrome

Voices in my head

Dancing with the shadow

The curatin falls

Porcupine Tree

Steven Wilson miste een gouden kans met zijn Porcupine Tree op dit Arrow Festival. Hij had aan 30.000 mensen zijn meest toegankelijke nummers kunnen laten horen, zoals bijvoorbeeld Piano Lessons, Even Less, Shesmovedon,… Maar hij verkoos om enkele van zijn langere, soms experimentele stukken zoals The Hate Song en Don’t Hate Me op het publiek los te laten. De setlijst was een droom voor de Porcupine Tree fans, maar misschien niet voor diegenen die de groep voor het eerst hoorden.

De set bevatte ook enkele prachtige nummers van Deadwing, zoals Lazarus en Halo. En natuurlijk, het fabelachtige “Arriving Somewhere, but not here”. Tijdens dit nummer bewees Steven plots dat hij toch ook maar een mens is toen hij aan het publiek bekende dat hij zijn tekst vergeten was.

Hun muziek is niet echt geschikt voor zo’n groot buitenlucht festival, ze hadden beter geklonken in de Rock Palace tent, maar dit geldt ook voor enkele andere groepen. (Danny)

Setlist Porcupine Tree

Open car

Blackest eyes

Lazarus

Hatesong

Don't hate me

Arriving somewhere but not here

Halo

Pavlov's Dog

Vroegtijdig vertrokken om een mooi plaatsje te vinden bij Pavlov's Dog.... een groep die ik eindellijk, na 30 jaar, eens live kon aanschouwen. Een achtmansformatie (4 man / 4 vrouw) waaronder de vrouw en de dochter van David Surkamp, die frontstage de backing vocals vervulden ......gitaren,bas en drums werden door het mannelijk deel waargenomen, keyboards en viool door de 2 andere dames. De setlist situeerde zich voornamelijk uit de eerste 2 albums (1)"Pampered menial " en (2) "At the soundof the bell" She came shining(2),Late November(1),Subway Sue(1) , Episode(1) Early Morning on(2),Julia(1) She breaks like a morning sky(2)
De set werd met " Song Dance" (1) afgesloten. Het geluid was helder maar loeihard .......en dat vond ik zelf wel een minpuntje .....een beetje té luid ...... (Frank DP)

Setlist Pavolv's Dog

Pampered menial

At the soundof the bell

She came shining

Late November

Subway Sue

Episode

Early Morning on

Julia
She breaks like a morning sky
Song Dance

Ray Davies

Ondertussen had ik al enkele malen over en weer gependeld tussen main stage en tent, want er leken problemen te zijn op het hoofdpodium. De klaargezette installatie werd terug afgebroken en vervangen. Blijkbaar was het materiaal van het "ex - Kinks" opperhoofd te laat toegekomen. Een half uurtje later dan voorzien begon Ray Davies met "Low Budget" uit het gelijknamige album. Er werd vrij hard gespeeld en aanvankelijk dacht ik dat we hier een andere set zouden krijgen dan in de Brusselse AB enkele
maanden terug, maar dat bleek uiteindelijk niet het geval.
De sixties hits werden afgewisseld met enkele nummers uit de nieuwste cd, I'm not like everybody else , Where have all the good times gone,After the fall (uit het laatste album),20th century man, vrij akoestische versies van Lazy on a sunny afternoon en Dead and street ......Over my head en de titelsong van het laatste album" Other people lives ", Lola en all day and all of the night.
Subliem optreden maar voor de ambiance had hij veel beter in de tent gestaan. Soms kan men zich wel vragen stellen naar de criteria waarom bepaalde groepen op de mainstage staan en andere in de tent. (Frank DP)

Setlist Ray Davies

Low Budget

I'm not like everybody else

Where have all the good times gone

After the fall

20th century man
Lazy on a sunny afternoon

Dead and street.
Over my head

Other people lives
Lola

All day and all of the night

Dio

Def Leppard

Queensryche

Setlist Queensrÿche
Anarchy-X
Revolution Calling
Operation: Mindcrime
The Mission
Suite Sister Mary
The Needle Lies
Breaking the Silence
I Don’t Believe in Love
I’m American
One Foot in Hell
Hostage
The Hands
Signs Say Go
Re-arrange you
Eyes of A Stranger

Jet City Woman
Empire

Roger Waters

Het was overduidelijk dat het grootste deel van de 28.000 bezoekers op zaterdag toch vooral voor Roger Waters was gekomen. Uiteindelijk zou het dus toch maar een ‘kwartje’ Pink Floyd worden, want Nick Mason was er uiteindelijk niet bij. Maar achteraf heb ik niemand horen klagen, want dit was een fantastische show, zoals je er in de huidige progrock-wereld te weinig kan meemaken. En in de line-up zaten toch ook een aantal interessante namen: Andy Fairweather-Low op gitaar-zang (ex-Amen Corner), Snowy White op gitaar (wie kent zijn ‘Bird of Prey’ niet?), Dave Kilminster op gitaar (vooral gekend door zijn samenwerking met John Wetton in Qango), Harry Waters op keyboards (zoon van…), zangeres Katie Kissoon (van Mac&Katie Kissoon), zangeres PP Arnold (backing vocals o.a. bij Ikettes en Rolling Stones). Kortom, op muzikaal-technisch vlak kon het allemaal niet meer stuk en het entertainment werd ook uitermate verzorgd, de spectaculaire shows van wijlen Pink Floyd indachtig. Het geluid was perfect, mede door de quadrafonische surround-sound, die vooral bij nummers als ‘Money’ en ‘Time’ indrukwekkende en bij momenten zelfs grappige effecten opleverde. Ook visueel was het allemaal zeer aantrekkelijk met de videoschermen aan de zijkant en het grote cirkelvormige scherm achter de muzikanten, het vuurwerk op het podium en zeker niet te vergeten aan het einde van de show bij ‘Confortably Numb’ het indrukwekkend vuurspuwend rad, gedragen door een metershoge kraan. Bij 'Dark side of the Moon' was het echt kippevel geblazen, en dit alles bij een echte volle maan, de weergoden waren ons op alle vlakken gunstig gezind.

De gitaarsolo’s werden vooral door Snowy White (eigenaardig hoe je zijn sound toch doorheen de solo’s kon herkennen) en Dave Kilminster uitstekend vertolkt, Gilmour zou het er niet beter hebben van afgebracht. En Roger Waters zelf, er is al dikwijls kritiek geweest op het feit, dat hij vaak zou gebruik maken van playback. Ik heb het zelf niet kunnen verifiëren, daarvoor stond ik net wat te ver, maar het zal mij een zorg wezen. Zelf heb ik het concert van Antwerpen jammer genoeg moeten missen, en ik kan dan ook moeilijk vergelijken, maar dit was in ieder geval een prachtige ‘performance’ en tegelijk een waardige afsluiter van dit festival, met lengten beter dan Meatloaf vorig jaar. (Claude)

Setlist Roger Waters

Set 1
In The Flesh
Mother
Set The Controls For the Heart Of The Sun
Shine On You Crazy Diamond
Have A Cigar
Wish You Were Here
Southampton Dock
The Fletcher Memorial Home
Perfect Sense parts 1 and 2
Leaving Beirut
Sheep

Set 2

Dark Side of the Moon

The Happiest Days Of Our Lives
Another Brick In The Wall (Pt 2)
Vera, Bring the Boys back Home
Comfortably Numb


Prog-Nose vzw - Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium