Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium

QUANTUM FANTAY: Ugisiunsi

Release

Style

Na de geslaagde debuutcd Agapanthusterra laat Pete Mush weer van zich horen met de opvolger met een al even vreemde titel als de voorgaande. De groep Quantum Fantay heeft intussen al wat faam verworven in het buitenland, in Duitsland in het bijzonder, getuige de positieve reacties in het vooraanstaand rockblad Eclipsed en hun aanwezigheid op het nakend Burg Herzberg-festival , als je ziet welke namen er op de affiche staan, dan kan je alleen maar respect opbrengen voor wat ze als kleine Belgen reeds verwezenlijkt hebben. En de nieuwe cd gaat gewoon verder op dit elan, uiteraard komen dezelfde ingrediënten terug aan bod: elektronische instrumentale muziek, ondersteund door een stevige ritmesectie en soms vette gitaren. Hun voornaamste inspiratiebronnen zijn en blijven Ozric Tentacles, Marillion, Hawkwind en muziekgenres als wereldmuziek, rock, dub, reggae en psychedelische muziek. Vooral dat laatste blijkt een rode draad doorheen hun werk, ze maken zich immers sterk dat hun muziek hallucinerende drugs overbodig maakt, als dat geen positieve boodschap naar de jeugd is.

De titeltrack lijkt in het begin wel recht te komen uit één of ander album van Jean-Michel Jarre, maar de 'heavy' gitaren en wat later de weemoedige dwarsfluit brengen al vlug het Ozric-gevoel naar boven. Nieuw op dit album is wel de kortstondige aanwezigheid van vrouwelijke vocalen, misschien toch wat meer van dat op een volgend album, want instrumentale muziek maakt het de luisteraar niet altijd makkelijk. Toch biedt 'Ugisiunsi' de nodige variatie om te blijven boeien, het tempo van de nummers is zeer gevarieerd, zoals bijvoorbeeld in Forehead Echo, waarin na een heel rustige ambient intro het middenstuk zelfs wat 'metal' klinkt. 'Snowballs in Ghostlands' bevat heel wat progressieve rock invloeden, waarin vooral de passages op dwarsfluit aan Camel doen denken.

In March of the Buffelario wordt nog maar eens duidelijk dat de groep aan maturiteit heeft gewonnen, ze klinken veel hechter dan vroeger, maar de sound wordt natuurlijk vooral bepaald door het fantastisch werk op synthesizer van Pete Mush, in dit nummer hoor ik zowaar een kruising tussen Jarre en Wakeman. Deze March is voor mij één van de hoogtepunten op het album, waarin alle muzikanten het best van zichzelf geven.

In Lunar toont Srdian zijn uitstekende techniek in een prachtige solo, hier zal opvolger Dario vanwege zijn adoratie voor AOR duidelijk ook geen moeite mee hebben. Na zo'n 4 minuten stopt de muziek dan gedurende 2 minuten om dan over te gaan in een up-tempo progressief werkstuk.

Quantum Fantay (eigenlijk moest dit Fantasy zijn, maar een tikfout besliste er anders over) heeft een volgende stap gezet naar een algemene erkenning in de muziekwereld, het blijft natuurlijk een muziekgenre, die misschien niet door iedereen zal gesmaakt worden. Maar binnen het genre zijn ze absolute top, daarom ook mijn hoog waarderingscijfer. Overigens ook een speciale vermelding voor het prachtige artwork, knap gedaan.

Musicians

Pieter 'Pete Mush' Van den Broeck : synthesizers, vocoder

Wouter 'Jaro' De Geest : bass

Gino 'Bartolini' Verhaegen : drums

Karel 'Charles Sla' Slabbaert : flute

Srdjan 'Sergio' Vucic : guitars

Jolien 'Jol' De Maesschalk : vocals on 'Ugisiunsi'

1. Ugisiunsi (7:29)
   Blocktail (4:45)

2. Forehead Echo (4:46)

3. Snowballs In Ghostlands (5:14)

4. Nick Shlut (7:35)

5. March of the Buffelario (8:25)

6. Autumn Landscapes (6:32)

7. Lunar (11:30)

Quantum Fantay: Agapanthusterra (2005)

Ugisiunsi (2007)

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 15 april 2007 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30:05:2001.