Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium

WISHBONE ASH: Clan Destiny

Release

Style

Heel wat van de oudere bands die nog steeds bestaan, nemen er genoegen mee om enkel te toeren en keer op keer dezelfde nummers te spelen. Ze lijken geen behoefte meer te voelen om nieuwe muziek op te nemen. Begrijp me niet verkeerd: ik heb een immens respect voor groepen als URIAH HEEP, JETHRO TULL, SWEET en GRAND FUNK RAILROAD – en live spelen deze band nog steeds de pannen van het dak. Maar op een of andere manier is hun geloofwaardigheid toch wat in gevaar door het uitblijven van nieuwe platen. Heel wat andere groepen bewijzen dat ze wel nog steeds, op regelmatige basis, sterk materiaal kunnen uitbrengen.

Neem nu WISHBONE ASH. Ok, dit is niet de meest productieve band die er bestaat (hun laatste album dateert van 2002), maar de fans werden om de paar jaar toch getrakteerd op knappe platen. Het nieuwe album is nu uit, en heet Clan Destiny.

WISHBONE ASH gaat verder in de stijl die we van hen gewoon zijn. Knappe gitaarduels, die altijd al zo typisch voor hen zijn geweest -  ditmaal gebracht door oudgediende Andy Powell en nieuwkomer Muddy Manninen. De herkenbare harmonieën zijn ook weer van de partij. Maddinen weet bovendien zijn stempel op de sound te drukken met zijn slide en lap steel gitaar.

Verwacht nu niet dat de nieuwe nummers zullen uitgroeien tot klassiekers, maar de composities zijn zonder meer knap te noemen. Rock, blues, country, pop en zelfs wat meer exotische klanken – dit is een uitstekende verzameling nummers. Ondanks het feit dat het muzikaal vakmanschap uitstekend is, had ik echter toch graag wat langere instrumentale improvisaties gehoord – daar zijn ze zo goed in. Wie een hard rockende ASH verwacht, zal wellicht ook wat teleurgesteld zijn. Ik heb in ieder geval geen probleem met dit wat meer laid-back materiaal.

Het album begint sterk met de boogie rocker ‘Eyes Wide Open’. ‘Dream Outta Dust’ is een prachtig popnummertje, met een memorabele melodie. Andere hoogtepunten zijn ‘Capture The Moment’, ‘Slime Time’, ‘Your Dog’, en vooral ‘The Raven’ -  dat wat doet denken aan een ALAN PARSONS ballad (hoewel het niet het AP nummer met dezelfde titel is). Het geweldige gitaarwerk herinnert je er echter weer aan dat dit inderdaad wel WISHBONE ASH is.

‘Healing Ground’ is een krachtige, knap gemaakte cover van een nummer van bluesman Jimmy Thackery, als ik me niet vergis. Nog een cover is het uitstekende instrumentaaltje ‘Surfing A Slow Wave’, oorspronkelijk een jazz deuntje van Richie Kicklighter, ‘Jungle’ getiteld. Hier doet het sterk aan THE SHADOWS denken, en de ‘surf’-feel op hun versie deed de band besluiten om het nummer te hertitelen. Het derde niet-originele WA-nummer is de traditional ‘Motherless Child’ – een versie waar ik vooralsnog niet erg warm van word. Andere mindere songs zijn ‘Steam Town’ and ‘Loose Change’.

Niet vergelijkbaar met hun klassieke albums uit de 70’s, maar WISHBONE ASH weet op zijn minst – na 36 jaar – nog steeds albums uit te brengen waar ik echt van kan genieten. Ik ben er zeker van dat dat voor velen onder jullie ook zal gelden.

Musicians

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 23 september 2006 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.