VARIOUS: A taste of Belgium

Cover	Release	Style
	2006-08	progressive rock
	Label
	self released
	Website
	www.atasteofbelgium.com
	Contact
	info@prog-nose.org
	Playing Time	Cat. N°
	65:26	-
	Review by	Rating
	Luc Descamps	10/10
english	Review
Belgium rears its ugly head! We hebben een Europese sprintkampioene, we hebben een wereldkampioen in het wielrennen, we verkopen de meest schitterende diamanten, we brouwen het beste bier en maken de beroemdste pralines ter wereld… maar kunnen we ook rocken? Twee belangrijke Belgische rocksites, Prog-nose en Prog-résiste, sloegen de handen in elkaar om een project te ondersteunen waarin het beste van de Belgische rock op één album moest verzameld worden. Het resultaat is verbluffend. Opener Panopticum brengt heel moderne progressieve rock. Shari Platteeuw heeft een stem die alle aandacht naar zich toetrekt en zij draagt de song moeiteloos. Er is een hoofdrol weggelegd voor de synthesizers en hoewel de gitaren soms behoorlijk ruig klinken, is de compositie licht en heel toegankelijk. Regrets van Madelgaire is heel interessant. Het nummer draagt heel wat rockgeschiedenis met zich mee. Het vroegere Genesis is heel herkenbaar in deze goed gecomponeerde song maar het nummer geeft nooit een ouderwets gevoel. Pascal Rocteur zingt heel hoog, maar ook heel accuraat. Je krijgt heel wat tempowisselingen en er is geen angst om even te ontsporen en zelfs dissonant te gaan spelen in een stuk dat een groots einde lijkt in te leiden maar even later weer overgaat in de eerdere melodie. Knap! Alleen het bruuske einde kon ik niet echt smaken. Iets helemaal anders is Niek Shlut van Quantum Fantasy. Deze instrumentale, psychedelische space rock song toont een geheel ander aspect van de Belgische progressieve rockscene. Heel uptempo maar met een melodie die een beetje te simpel overkomt. Gitaar en synthesizer lijken een gevecht te voeren om de bovenhand te krijgen in dit nummer. Echt interessant wordt het pas wanneer het tempo plotseling helemaal wegvalt en je als luisteraar ineens wordt achtergelaten in een prachtige ‘soundscape’, geregeerd door de klanken van een fluit. Synthesizers en heel langzame bas en drums maken de sfeer compleet. Het eerste echte hoogtepunt wordt geleverd door Beyond the Labyrinth. Icons is een zeer sterk nummer, klassiek opgebouwd met strofes en refrein. Dit is mooie neo-prog met metal invloeden die je vooral kan horen in de zware gitaarklanken. De brug in het midden met enkel Frans gesproken zinnen schept een mooie sfeer waarna de song opnieuw wordt opgebouwd. Knappe (korte) gitaarsolo naar het einde toe. Een nummer dat bijblijft! Ghiribizzi brengt een knap nummer dat om een hoog volume vraagt. Dit is progressieve rock met AOR invloeden. De gitaren doen denken aan groepen als Journey, Van Halen en Boston en het stemgeluid is heel apart. Luister naar de geweldige gitaarsolo in het midden van dit nummer en waan je even in de rockhemel! Het heel dwingende ritme houdt je gedurende meer dan zeven minuten in zijn greep. Amanda is uniek in deze compilatie en niet alleen omdat het de enige band is die in het Frans zingt. De stijl is totaal verschillend van die van de overige bands: heel theatraal en dat aspect wordt nog eens versterkt door de dramatische kracht die de Franse taal toch wel heeft. Als je een aanknopingspunt zoekt, denk je misschien best aan de muziek die The Sparks maakte. Koppig, vasthoudend aan een eigen, unieke stijl, maar geen moment vervelend. Het heel speelse element dat bijvoorbeeld ook aanwezig was in het zeer commerciële project Army of Lovers (sopraan stemmen) is heel bepalend voor dit nummer. Het absolute hoogtepunt voor mij wordt gebracht door Karma Depth. Second Chance is een enorm sterke compositie die een extra dimensie geeft aan de idee van de progressieve rock. De muziek is doorweven met echte kunst en elk instrument is in perfecte balans met de andere. Hans Berten heeft een stem waarmee hij veel andere zangers ongetwijfeld jaloers maakt: krachtig, heel mannelijk en vol passie. Dit is knappe, melodieuze neo-prog met jazzy elementen waardoor je soms het idee krijgt naar lounge te luisteren tot het ritme begint te pompen en de melodie je in de speakers lijkt te zuigen. Het nummer zit vol afwisseling en het is verbluffend hoe je je constant bewust blijft van elk apart instrument tijdens deze song. Zelden heb ik zo’n gepassioneerd gitaarspel gehoord! Ook de manier waarop de piano zich opdringt tijdens een heel zachte, bijna voorzichtige gitaarsolo naar het einde van het nummer toe toont een groot muzikaal gevoel. Mindblowing! De meest ingewikkelde compositie komt van Globalys, een groep die een patent lijkt te hebben op het creëren van muzikale doolhoven. Het duurt even voor je dit nummer kan vatten, dat van tijd tot tijd de genialiteit van Rick Wakeman en oude glorie Exception weet te combineren. Deze muziek zit vol verrassingen en zowel melodische als ritmische contradicties. Synthesizers en gitaren spelen een hoofdrol in dit nummer dat het product van een geniale geest moet zijn. Project co-ordinator Geert Fieuw is er zeker in geslaagd een representatief overzicht te geven van het Belgisch progressieve rock potentieel. En ja, we kunnen zeker en vast rocken!
Tracklist
1) Panopticum - Say No More - 06:02 2) Madelgaire - Regrets - 09:19 3) Quantum Fantay - Niek Shlut - 07:36 4) Beyond The Labyrinth - Icons - 06:54 5) Ghiribizzi - Don't Fear The Unknown - 07:04 6) AmAndA - Demain - 06:36 7) Karma Depth - Second Chance - 10:52 8) Globalys - Eagle, Eggs & Bacon/Premix 2006 - 10:47


Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium