|
|
|
TRACEELORDS: The Ali Of Rock |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2006 |
glam punk rock |
| Label | ||
|
Website |
||
|
Contact |
||
|
Playing Time |
Cat. N° |
|
| 57:57 | PRCD020 | |
|
Review by |
Rating |
|
| Johan | 7/10 | |
| english | Review | |
|
Traceelords hun motto is zowat ‘muzikant wordt je niet, dat ben je!’. De leden van Traceelords zijn dan ook zielebroeders, die in een sterke band met elkaar onvervalste, recht-door-zee songs maken. “The Ali of Rock” zou gezien kunnen worden als derde CD uit een trilogie. Het eerste album was “Sex, Money, Rock ‘n’ roll”, waarbij de titel het verhaal zelf vertelt. In 2003 volgde dan “Refuse To Kiss Ass”, die duidelijk maakt dat er niet veel compromissen gemaakt zouden worden. Al werd het haar van de bandleden bij deze wel korter, de songs op zich bleven in elk geval een klap in het gezicht. Op deze derde schijf “The Ali Of Rock” verwelkomt de groep nieuwkomer Christof Leim (gitaar). De nummers op dit album zijn doorspekt van onvervalste rock en roll, punk, experimenten, plezier & vermaak. Verder is er ook een melancholische, melodramatische ondertoon te vinden. Sommigen van de songs of fragmenten doen met tijden aan Zappa denken, maar eveneens zijn er ook rustige of echt ruige nummers op deze schijf te vinden. “My Evil Girlfriend” opent de CD krachtig en hoeft geen verdere verklaring; eens je het nummer hebt gehoord weet je dat Traceelords kan rocken. Ook “Instead” beukt er stevig op los, terwijl “Room For Improvement” plaats maakt voor een leuk rustiger deuntje, met zelfs een fluitdeun in de achtergrond. In “Silver Lining” neemt Slick het vocaal werk over van Brings, en wel zeer overtuigend en ruig. Deze man heeft duidelijk al meer zijn stem gebruikt op onvervalste punk rock nummers als dit. “She’s Back” is nog zo’n punk nummer met hoog rock kaliber, maar wel voorzien van een herkenbaar en meezingbaar refrein, dat lekker blijft hangen in je hoofd. Met “Mr Marple” krijg je zo’n Zappa moment, dat prat gaat op een meewieg-melodie en met de nodige humor is opgebouwd. Een welkome rustpauze tot het volgende “Watch Me Run”, waar Slick Prolodol ook de vocalen verzorgt en even ruig overkomt als in voorgaande. Neem ook even de tijd om naar het krachtige gitaarspel te luisteren dat vlak na de solo volgt. “Sunflower” neemt dan weer flink wat gas terug. Ook hier doet Brings’ zang me wel eens aan Zappa denken. In deze song zit trouwens ook een leuk orgelmelodietje verwerkt. Een volgende Glam-punk rocker volgt met “Tear Out My Own Heart”, maar toch met de nodige originaliteit en tussenstukken die de song ietwat verrassend maken. “Everything Is Just Perfect” geeft met tijden vol gas om dan plots weer voor enkele seconden weg te zakken in een rustigere deun om nadien weer voluit te gaan. “Lost” is akoestisch opgebouwd en al zou je met deze titel een ballade verwachten, de tekst geeft het tegenovergestelde aan. Terug naar het ruige werk dan met “Some People Are More Comfortable In Hell”. Hier gaan de versterkers op ‘are you nuts’ en de snelheid op ‘full speeds ahead, for supersonic sound’. “Too Demanding” klinkt iets commerciëler dan alle voorgaande, maar is goed van opzet zonder al te commercieel over te komen. De laatste, “Christ Of Slick’s Haandy”, is volledig acapella, en meer als grap bedoelt om de CD af te sluiten.
Dit is
misschien niet het origineelste album maar de songs hebben wel één
ding gemeen: ‘ons stop je zomaar niet’. De mix die op deze CD te
vinden is, is ook moeilijk te vinden dezer dagen en het zijn de
kleine dingen die deze schijf groots maken, voor wie de tijd neemt
om het humoristische er van in te zien. |
||
|
Musicians |
||
|
Andy Brings: Vocals, Guitar Christof Leim: Guitar Slick Prolodol: Bass Haan Hartmann: Drums |
||
| Tracklist | ||
|
My Evil
Girlfriend Instead Room For Improvement Silver Lining She’s Back Mr. Marple Watch Me Run Sunflower Tear Out My Own Heart Everything Is Just Perfect Lost Some People Are More Comfortable In Hell Too Demanding Christ Of Slick’s Haandy |
||
| Discography | ||
|
Sex Money Rock ‘n’ roll (1991) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |