|
|
|
|
|
Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium |
|
|
|
|
|
Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium |
|
|
|
THE LIZARDS: Against All Odds |
| Cover |
Release |
Style |
 |
2006 | Classic rock |
| Label | ||
| Hyperspace Records | ||
| Website | ||
| Contact | ||
| - | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 67:11 | HSR 1014 | |
| Review by | Rating | |
| Edwin | 9,5/10 | |
| english | Review | |
|
Ah, herinner je je die opwindende 70’s nog? LED ZEPPELIN, DEEP PURPLE, TRAPEZE, FREE, CACTUS, BAD COMPANY, GRAND FUNK RAILROAD… Dat waren nog eens tijden. Zulke band maken ze vandaag de dag niet meer. Of toch? Ik zag THE LIZARDS voor het eerste een tweetal jaar geleden toen ze in het voorprogramma stonden van TRAVERS/APPICE, en ik wist meteen dat dit een band naar m’n hart was. Ik gaf hun vorige plaat, Cold Blooded Kings, 8,5/10, wat nu veel te weinig lijkt. Ik heb ze sindsdien nog zoveel keer gespeeld, en het is een van mijn favoriete platen ooit geworden. Een perfecte 10 had beter geweest. Nu ja, mijn verwachtingen voor deze nieuweling, Against All Odds, waren in ieder geval hoog gespannen, zeker toen ik vernam dat niemand minder dan Glenn Hughes op een paar nummers zou meezingen. Wel, ik ben blij dat ik kan meedelen dat dit album absoluut niet teleurstelt. De duets van Glenn Hughes met Mike Di Meo zijn een mooie bonus, maar zelfs zonder ‘Big Poppa’ zou dit een memorabel album geworden zijn. THE LIZARDS’ typische mix van rock, blues en funk was al duidelijk op hun vorige albums, maar de veelzijdigheid op deze nieuwe plaat is geweldig. ‘Can’t Fool Myself’ is een onmiskenbare knipoog naar DEEP PURPLE’s ‘You Fool No One’, terwijl het funky ‘On A Wire’ onmiddellijk herkenbaar zal zijn voor fans van het solowerk van Glenn Hughes. Meer funk is er met ‘Up The Stairs’, waar de groep er zelfs blazers bijhaalt om helemaal in James Brown-gebied te gaan opereren. Dan is er blues (‘Planck Time’ - met knap harmonicaspel van Randy Pratt), prog (het superbe ‘Ariel’ & ‘My Dark Angel’), jazz/fusion (‘Take The Fall’) en een prachtige soulballad met ‘Revelation N° 9’. Het BAD COMPANY-achtige ‘Bad Luck Is Come To Town’ en het meeslepende ‘Eleven’ zijn ook hoogtepunten. Alle
bandleden leveren schitterend werk af, wat geen verrassing is,
behalve dan het feit dat zanger Mike Di Meo ook uitblinkt op de
toetsen. Weer een briljant album van deze ondergewaardeerde band.
Waarom is het toch zo moeilijk om hun albums te pakken te krijgen? |
||
|
Musicians |
||
|
Mike Di Meo: vocals, keyboards Patrick Klein: guitars, background vocals Randy Pratt: bass guitar, harmonica Bobby Rondinelli: drums |
||
| Tracklist | ||
|
I’m No Good Can’t Fool Myself On A Wire Plack Time Ariel My Dark Angel Bad Luck Is Come To Town Revelation N° 9 Take The Fall Up The Stairs Eleven The Arrival Of Lyla |
||
| Discography | ||
|
The Lizards (2002) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |
|
Last updated:
01 november 2006 . |
.gif)
