MAGGIE BELL: Queen Of The Night / Suicide Sal (remastered)

Cover	Release	Style
	2006 (1974 / 1975)	classic rock / blues
	Label
	Angel Air Records
	Website
	-
	Contact
	-
	Playing Time	Cat. N°
	58:05 / 49:20	SJPCD200 / SJPCD201
	Review by	Rating
	Edwin	8,5/10 – 9/10

english	Review
Stone The Crows was een Britse blues/soul rock groep, die in 1969 werd ontdekt door Led Zeppelin manager Peter Green. In de line-up zaten o.a. Les Harvey (broer van ‘sensational’ Alex Harvey), Jimmy Dewar (die later bij Robin Trower zou spelen) en de briljante vocaliste Maggie Bell. De groep splitte kort nadat Harvey op het podium werd geëlektrocuteerd. Maggie Bell ging solo, bracht een paar solo-albums uit en werkte met grote namen als Rod Stewart, Eddie Hardin, Eric Burdon, Long John Baldry, Denny Laine en vele anderen. Daarnaast speelde ze o.a. op het podium de rol van Tommy’s moeder in de rock-opera van The Who. Tegelijk met haar beslissing om weer te gaan touren, worden nu haar eerste twee solo-albums opnieuw uitgebracht. Het duurt slechts een paar seconden om te begrijpen waarom Maggie Bell zo vaak de ‘Britse Janis Joplin’ wordt genoemd. Haar bluesy, soulvolle vocalen gaan bij momenten echt door merg en been. Op ‘Queen Of The Night’ (1974), Bell’s eerste solo-album, staat een interessante mengeling van blues, soul, jazz, funk en rock, een stijl die doet denken aan Janis Joplin (natuurlijk), Ike & Tina Turner, Long John Baldry en Eric Clapton. Het is dan ook geen verrassing om een nummer te vinden dat ook door Joplin werd gebracht: ‘A Woman Left Lonely’. Ondanks de gelijkenissen in zang, weet Bell hier toch een heel andere versie neer te zetten. Andere uitmuntende songs zijn het funky ‘Cado Queen’, een met Latin-invloeden gekruide versie van J.J. Cale’s ‘After Midnight’ en de slow blues ‘Yesterday’s Music’. Eerste prijs voor het meest aangrijpende nummer gaat naar het trage, jazzy ‘Trade Winds’. Deze prachtsong zou later worden gecoverd door o.a. Rod Stewart en Randy Crawford. Bonusnummers zijn liveversies van de traditional blues ‘Penicillin Blues’ (dat opent met een 6-minuten durende gitaarsolo) en Free’s ‘Wishing Well’. ‘Suicide Sal’ (1975) is zelfs nog beter. Het opent met de studioversie van ‘Wishing Well’; totaal anders dan het origineel, maar zeer, zeer goed. Het titelnummer is ook fantastisch – een soulvolle, funky track dat mede door Bell werd gecomponeerd, over haar tante. ‘If You Don’t Know’ is ook opmerkelijk; een prachtige slow blues met een schitterende gitaarsolo van niemand minder dan Jimmy Page. Andere hoogtepunten zijn de rock ‘n’ roll versie van The Beatles’ ‘I Saw Him Standing There’, het folky ‘I Was In Chains’, ‘In My Life’ en ‘It’s Been So Long’, een traag, jazzy nummer. Deze re-release bevat ook twee live bonustracks: ‘Comin’ On Strong’ en ‘Going Down’. Deze twee albums worden in een zeer verzorgde uitvoering heruitgebracht door Angel Air Records; ze hebben beide mooie boekjes, met een uitgebreide biografie en foto’s. Beide zijn warm aanbevolen.
Musicians
Maggie Bell: Vocals + Queen Of The Night: Reggie Young: guitars Cornell Dupree: guitars John Hughey: pedal steel Chuck Rainey: bass Steve Gadd: drums The Sweet Inspirations: backing vocals Suicide Sal: Jimmy Page Phil May Joe Jammer Geoff Whitehorn Pete Wingfield
Tracklist
Queen Of The Night: Cado Queen A Woman Left Lonely Souvenirs After Midnight Queen Of The Night Oh My My As The Years Go Passing By Yesterday’s Music We Had It All The Other Side Trade Winds Bonus tracks: Penicillin Blues (live) Wishing Well (live) Suicide Sal: Wishing Well Suicide Sal I Was In Chains If You Don’t Know What You Got In My Life Comin’ On Strong Hold On I Saw Him Standing There It’s Been So Long Bonus tracks: Comin’ On Strong (live) Going Down (live)


Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium