Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium

MAGENTA: Home + New York Suite

Release

Style

Het brein van een muzikant is niet altijd gemakkelijk te volgen. Maar laten we toch eens een poging wagen. ;-)

Om een dubbel-CD te vermijden, liet Magenta een aantal nummers weg van de initiële “Home” sessies. Maar toen vonden ze de nummers toch te goed om zomaar weg te gooien en besloten ze ze uit te geven op een apart schijfje, op een latere datum. Vlugge beslissers kunnen de beide albums nu kopen in één verpakking. (lijkt toch verdacht op een dubbel-CD, of niet?) Je kunt zelfs de juiste volgorde van de nummers terugvinden op de site van Magenta, zodat je het ganse concept in de juiste volgorde kunt beluisteren.

Steve, die de teksten schreef, zegt er het volgende over: “De hoofdrol heeft een slechte jeugd in Liverpool en beslist om een nieuwe ‘home’ te zoeken waar ze beter past en dus vertrekt ze naar Amerika. Ze probeert zich te integreren met de mensen rond haar en ze vervalt in drank, drugs en prostitutie. In ‘demons’ krijgt ze een visioen van haar overleden moeder en later ook één van haar vader, wat een verkeersongeval veroorzaakt. Na haar herstel, gaat ze op reis en ontmoet ze Joe, bij wie ze in het reservaat verblijft. Daar beseft ze dat ze eigenlijk haar thuis in Liverpool mist.”

Home

Magenta heeft het nooit onder stoelen of banken gestoken dat ze invloeden van de proggroepen uit de seventies gebruiken en dit keer is het ook niet anders. Hoewel ze deze keer ook buiten de progwereld treden voor hun invloeden. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat ze minder progressief klinken dan op hun vorige albums. De nummers en solo’s zijn korter. Je kunt het echter ook positief opvatten, want de nummers zijn meer ‘to the point’.
Soms wordt het, volgens mij, iets te poppy, maar ze klinken nog steeds uitstekend, vooral met de stem van Christina die ieder album beter klinkt. Ze klinkt wel iets te ‘soft”. Soms gebeurt het dat de muzikanten flink aan het rocken zijn, wat nogal voorkomt op deze CD en dan breekt Christina die rocksfeer weer met haar zachte zang.

Home opent met een kalm nummer begeleid met de piano. Een nummertje dat op het einde van de “New York Suite” herhaald wordt, om te tonen dat de cirkel rond is.

“The journey” staat bol van de Yes invloeden, van de zanglijnen tot de instrumentale stukken, vooral het stuk met het samenspel van bas en gitaar.
“Towers of Hope” kan je beschouwen als de ‘light’ versie van “Home” (het laatste nummer), want “Home” is opgebouwd rond dezelfde tekst en zang, maar deze keer krijg je ere en extra gitaarsolo bovenop en wordt de doedelzak eraan toegevoegd. (inderdaad, Troy is in the house ;-))

In “Demons” vind je eindelijk een beetje rock in Christina’s stem, dus het is er wel, maar het zou meer aan de oppervlakte moeten komen.
“Joe” is het langste en meteen ook het beste nummer met veel variatie hoewel “The Visionary” en “Journey’s End” ook in aanmerking komen voor die positie.

Nog enkele invloeden op dit album: (raar maar waar, maar ik werd daarbij geholpen door een setlijst die Rob Reed gebruikte tijdens het festival van IOPages in Nederland, waarop hij naast de nummers de namen van de groepen genoteerd had, waarschijnlijk als geheugensteun.): Elton John voor Moving On, Massive Attack voor The Dream, Yes voor The Journey, Mike Oldfield voor My Home Town,… Maar zoals reeds gezegd, Magenta maakt er geen geheim van en ik heb er geen probleem mee.

New York Suite

“New York Suite” is een gans ander verhaal. Vier nummers die qua inhoud in het concept passen, maar muzikaal zijn ze totaal verschillend. Langere nummers, langere solo’s en het oude Magenta gevoel is meteen terug. De toetsen van Rob Reed zijn veel meer aanwezig dan op “Home”. Hoewel dit schijfje slechts 40 minuten duurt, vind ik het veel beter dan de 67 minuten van de eerste disk.
Ook hier vind je tal van invloeden, vooral uit de progwereld, deze keer. Slechts één overduidelijk voorbeeld: halfweg “Home from Home” komt er een kort stukje orgel dat volledig klinkt als “The Fountain of Salmacis” van Genesis.

Het ganse pakket

Je moet echt de twee albums hebben om te beseffen dat je toch weer een uitstekend werk in handen hebt. Ik geef het eerste schijfje een 7/10 en het tweede een 9/10. Toch nog een mooie 8 als gemiddelde. Ze hadden zich alle moeite kunnen besparen en gewoon een dubbel-CD uitgeven. Revolutions was ook een dubbelaar en die werd toch ook goed ontvangen. Dus haast je en koop het dubbele pakket voordat je de twee albums apart moet kopen en meer moet spenderen. Het duurt even om erdoor te geraken maar het is de inspanning meer dan waard.

Musicians

Home

1. This Life (2.30)
2. Hurt (5.35)
3. Moving On (6.02)
4. My Home Town (Far Away) (3.56)
5. Brave New Land (1.02)
6. The Journey (6.21)
7. Towers of Hope (2.10)
8. Demons (5.16)
9. Morning Sunlight (2.43)
10. Joe (11.14)
11. A Dream (1.11)
12. The Visionary (6.00)
13. Journey’s End (7.41)
14. The Travellers Lament (1.15)
15. Home (4.13)

New York Suite

1. Arrival (10.58)
2. Home From Home (8.07)
3. White Lies (10.56)
4. Truth (8.44)
5. This Life (Reprise)

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 12 augustus 2006 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.