|
|
|
GPS: Window To The Soul |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2006-08-28 | progressive rock |
| Label | ||
| SPV / Inside Out | ||
|
Website |
||
|
Contact |
||
| - | ||
|
Playing Time |
Cat. N° |
|
|
64:18 |
SPV 48852 CD / IOMCD 247 |
|
|
Review by |
Rating |
|
| Edwin | 9,5/10 | |
| english | Review | |
|
De beslissing van Geoff Downes om weer te gaan samenwerken met de originele leden van ASIA, had zowel goede als minder goede gevolgen. Natuurlijk zal het geweldig zijn om de originele supergroep weer aan het werk te zien – wie kan daar iets tegen hebben? Maar het betekende jammer genoeg ook het einde van het latere ASIA, een band die bewezen had de legendarische naam waardig te zijn, vooral dan met hun laatste album, Silent Nation. De overgebleven leden - John Payne, Guthrie Govan en Jay Schellen - weigerden echter om de handdoek in de ring te gooien, en besloten samen verder te gaan, onder de naam GPS. Met Ryo Okumoto van SPOCK’S BEARD op de toetsen begonnen ze meteen te werken aan hun debuutalbum. Het resultaat is nu klaar, en heet Window To The Soul. Ik moet toegeven dat het allereerste ASIA-album nog steeds een van mijn all-time favorieten is. Maar in tegenstelling tot vele fans van het oorspronkelijke ASIA, was de Downes/Payne-periode mij net zo dierbaar. Ik was dan ook een van die mensen die zwaar teleurgesteld waren toen deze line-up ophield te bestaan. Maar het is allemaal nog goed uitgedraaid, want Window To The Soul is een adembenemend album, dat nooit had kunnen gemaakt worden met Geoff Downes aan boord. Eerst en vooral, verwacht geen al te radicale afwijking van de ASIA-sound. Daarvoor zijn Paynes schrijfstijl en zijn zang veel te herkenbaar. Maar je kan het ook bezwaarlijk een kopie van ASIA noemen. De GPS-songs klinken steviger, en zijn veel progressiever. Het grootste verschil is toetsenman Ryo Okumoto. Met zijn verscheidenheid aan synthesizerklanken, Hammond, moog, piano en mellotron, creëert hij een veel rijker geluid, met heel wat meer variatie dan Downes ooit heeft laten horen. Ook zijn soleerwerk is veel interessanter. Het titelnummer, ‘Heaven Can Wait’ en ‘New Jerusalem’ tonen meteen waar GPS voor staat: dit zijn herkenbare John Payne-composities, en beginnen alle erg ASIA-achtig, maar de arrangementen zijn zeer progressief en de uitgebreide instrumentale passages zijn verbluffend knap – dit hebben we al te zelden gehoord bij ASIA. ‘Written On The Wind’ is een prachtige ballad, die van akoestisch naar elektrisch gaat, met een vleugje blues. ‘The Objector’ doet me aan SAGA denken, en heeft weer een ongelooflijk toetsen/gitaar-duel tussen Okumoto en Govan. Schitterend gewoon. Elk nummer is een pareltje op zich – er staan dan ook geen opvullertjes op. Dit is een
fantastisch debuut voor John Payne & Co. Mijn favoriete progalbum
van het jaar tot nu toe – er zal veel moeten gebeuren om dit nog
voorbij te steken. |
||
|
Musicians |
||
|
John Payne: vocals; bass, guitar Jay Schellen: drums, percussion Guthrie Govan: guitars Ryo Okumoto: keyboards |
||
| Tracklist | ||
|
Window To The Soul |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |