STEVE WALSH: Shadowman

Choice Of The Month July 2005
Cover	Release	Style
	2005-07-04	progressive rock / metal
	Label
	Frontiers
	Website
	Steve Walsh
	Contact

	Playing Time	Cat. N°
	48:57	FR CD 249
	Review by	Rating
	Edwin	9/10
english	Review
Het vorige soloalbum van Steve Walsh, “Glossolalia”, deed heel wat wenkbrauwen fronsen. Deze donkere, zware en experimentele plaat was niet bepaald wat men van de zanger van Kansas en Streets verwacht had. Niet alle fans van deze bands waren er even blij mee. Maar wie het een kans wou geven, ontdekte een heel persoonlijk album, dat de zanger de kans gaf dieper in zijn ziel te graven dan ooit tevoren. Voor mij was dit één van de hoogtepunten van zijn carrière. Nu is hij terug met “Shadowman”, een titel die een al even donker en persoonlijk thema suggereert. “Shadowman” is niet zo overweldigend als “Glossolalia”, maar het is wel een uitstekend album, dat nogmaals bewijst dat Walsh ook buiten Kansas fantastische muziek kan maken. Het is waar: de meeste Kansas-hits werden geschreven door Kerry Livgren, maar Walsh heeft ook altijd een heel kenmerkende stijl gehad, die ondanks de verschillende sound en aanpak, heel herkenbaar zijn op z’n solo-werk. “Rise” is een loeiharde, moderne metalsong, die herinnert aan sommige passages van “Glossolalia”; “Shadowman” is één van de betere nummers die Walsh in de afgelopen tien jaar heeft opgenomen. Nog zo’n donker nummer, met een grillig ritme, een fantastische melodie en schitterende, emotionele zang. Het bombastische, symfonische arrangement (van Symphony X’s Michael Romeo), dat halverwege het nummer invalt, geeft er nog een extra dimensie aan. “Davey, And The Stone That Rolled Away” en “Keep On Knockin’” zijn meer naar classic rock neigende nummers en ze zijn beide zeer sterk. De ongewone ballad “Pages Of Old”, opgebouwd rond akoestische gitaar, strijkers en Walsh’s aangrijpende zang, is nog een hoogtepunt. “Hell Is Full Of Heroes” is meer progressieve techno metal; niet echt mijn favoriet. “After”, daarentegen, is een geweldige epic, met heel wat verwijzingen naar de Kansas-sound (ten tijde van “Freaks of Nature”). Het is dan ook waarschijnlijk geen toeval dat hij hier de hulp krijgt van ex-Kansas vioolspeler David Ragsdale. Een weergaloos, avontuurlijk nummer, met alweer een knap orkestraal arrangement van Romeo. Meer van de Kansas-feel is te horen in de afsluiter “The River”. Er is al veel gezegd over de stem van Walsh – en het is waar: hij klinkt heel anders dan in zijn gloriedagen in de jaren ’70. Hij mag dan die hoogten niet meer halen, hij heeft wel heel wat maturiteit en diepte gekregen, die ik zeer waardeer. Hij is en blijft één van mijn favoriete zangers. “Shadowman” is iets toegankelijker dan “Glossolalia”, maar het is best denkbaar dat deze nieuwe cd –net als z’n voorganger- geen automatische hit zal zijn bij Kansasfans. Maar dit is dan ook geen Kansas-album; het is een Steve Walsh soloplaat, en dat begint op zich al een serieus waardemerk te worden.
Musicians
Steve Walsh: Lead vocals and keyboards Joe Franco: Drums Joel Kosche: Guitar, bass David Ragsdale: Violin on 7 Michael Romeo: Giga symphony on 2, 6, 7 Matt Still: Percussion on 5
Tracklist
Rise Shadowman Davey, And The Stone That Rolled Away Keep On Knockin’ Pages Of Old Hell Is Full Of Heroes After The River
Discography
Schemer-Dreamer (1980) Glossolalia (2000) Shadowman (2005)


Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium