|
|
|
THE VOW: Devil In Disguise |
| Choice Of The Month July 2005 | ||
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2005 | neo prog |
| Label | ||
| - | ||
| Website | ||
| www.thevow.de | ||
| Contact | ||
| holger-thevow@gmx.de | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 69:25 | - | |
| Review by | Rating | |
| Luc | 9/10 | |
| english | Review | |
|
The Vow heeft tot nu gewacht om hun derde album, de opvolger van “Trojan” uit te brengen, hoewel het materiaal in principe al meer dan een jaar klaar was. Door de beslissing om echte drums te gebruiken in plaats van elektronische substituten moest heel wat materiaal opnieuw worden opgenomen en gemixt. Ik weet natuurlijk niet hoe de cd aanvankelijk klonk, maar ik ben wel heel blij met hun beslissing. “Devil in Disguise” is een heel volwassen album dat aanleunt bij de top van de neo-prog. Holger Götz heeft een heel passionele stem en draagt de nummers zonder enig probleem. Het titelnummer deed me wat denken aan de conceptalbums van Ayreon: dezelfde passie en dezelfde eigenschap om de luisteraar te doen geloven dat hij op het punt staat iets heel speciaals te horen. De oorspronkelijke symfonische rock is geëvolueerd en heeft zo tot het ontstaan van de neo-prog geleid. Elementen van Galleon zijn te horen in de muziek van The Vow, maar de vergelijking die zich vooral opdringt is die met Clepsydra in goede doen. Knap drum- en gitaarwerk, schitterende keyboards en een sterk aanwezige basgitaar. In “At the Seaside”, een heel rustig nummer, heeft de basgitaar een heel uitgesproken, prachtige klank en de drums klinken zoals het percussiewerk van Nick Mason bij Pink Floyd. Maar het meest opvallende is toch wel de stem van Götz. Elke keer wanneer de man begint te zingen, trekt hij onmiddellijk alle aandacht naar zich toe. Bega vooral niet de vergissing om dit album te vroeg te beoordelen. Het is zo rijk aan indrukken dat je echt meerdere malen moet luisteren om de muziek in zijn diepste essentie te kunnen ervaren. Het leuke is dat er geen enkel zwak nummer op deze plaat staat. De nummers zijn behoorlijk lang, maar het evenwicht tussen de verscheidene instrumenten is zo goed uitgebalanceerd dat het nooit gaat vervelen. Integendeel! De vergelijking met het werk van Ayreon steekt opnieuw de kop op in “The Girl with no Name”. Passionele, bijna getormenteerde zang met wat etnische invloeden en een geleidelijke overgang naar zeer overheersend gitaar- en drumwerk. Het grote verschil met Ayreon is de absolute afwezigheid van metal of hard rock elementen. Dit maakt The Vow iets gemakkelijker om naar te luisteren. Maar eigenlijk moet alles nog komen in het laatste nummer. “Trojan Add On”, een soort van vervolg op “Trojan” zeg maar, duurt net geen half uur en zou een album op zichzelf kunnen zijn. Invloeden van Pink Floyd, maar ook van Marillion en Clepsydra zijn allemaal terug te vinden in dit epische meesterwerk. Het is betoverend, dromerig en krachtig tegelijkertijd en zo kan ik nog even doorgaan. Een speciale vernoeming voor de drummer alweer: wat een schitterend werk levert Manfred Wirth! Ook al heeft het drie jaar geduurd om dit werk op punt te krijgen, het was het wachten meer dan waard! The Vow heeft dit alles bewerkstelligd zonder hulp van een platenmaatschappij en verkoopt de cd via de eigen website. Waar wacht u nog op? |
||
|
Musicians |
||
|
Holger Götz: vocals,
keyboards |
||
| Tracklist | ||
|
Devil
in Disguise (5’32”) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |