|
|
|
VARIOUS ARTISTS: Subdivions - A Tribute To Rush |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2005-03 | progressive rock |
| Label | ||
| Magna Carta Records / Mascot Records | ||
| Website | ||
| Magna Carta Records | ||
| Contact | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 63:25 | M 7112 2 | |
| Review by | Rating | |
| Marcel | 8/10 | |
| english | Review | |
|
Rush is ongetwijfeld een van de invloedrijkste bands ooit in de geschiedenis van de progressieve muziek. Zowel als band dan wel als individuele artiesten, hebben Geddy Lee, Alex Lifeson en Neal Peart een grote invloed gehad op muziekanten, luisteraars en muziekgenres. Nu moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat ik geen grote Rush fan ben. Ik heb een paar albums en mag graag naar hun muziek luisteren, maar ik zal mezelf geen expert noemen. Een ander fenomeen is het maken van tribute albums, meestal gedaan door een label. Vaak zijn tribute albums twijfelachtig: hoe ga je de artiest eren? Door zijn muziek exact na te spelen? In dat geval voeg je niets toe aan het origineel. Of geef je er je eigen vorm aan? Dan loop je het risico dat men het te experimenteel vindt en alsnog liever het origineel hoort. Als je het bovenstaande combineert, krijg je Subdivisions, een Rush tribute, uitgebracht door Magna Carta (in Europa door Mascot Records). Dit is de tweede Rush tribute die dit label uitbrengt. De eerste was Working Man uit 1996. Op Subdivisions zijn weer de nodige mensen bij elkaar gezet om een keur aan Rush nummers op te nemen. Zo vinden we in de line up onder andere Mike Mangini, Vinnie Moore, Alex Skolnick, Stu Hamm en Sebastian Bach, de voormalig Skid Row zanger, die ook te horen is op het tweede Frameshift album. De tracks variëren afkomstig van Caress of Steel uit 1975 (‘Bastille Day’) tot en met Grace under Fire uit 1984 (‘Distant Early Warning’). Op sommige momenten komen de uitvoerende artiesten dicht bij de Rush sound, zoals zanger Randy Jackson (nee, niet de broer van…), die een aardige Geddy Lee impressie ten gehore brengt in ‘Distant Early Warning’. Sebastian Bach klinkt echter meer als een kruising tussen Jon Anderson en Lee, wat in een aantal gevallen het idee geeft dat je naar een Yes tribute aan het luisteren bent, hoewel je je wanhopig afvraagt van welk album het nummer in hemelsnaam komt (‘Lakeside Park’). Van de 11 geboden nummers heb ikzelf drie absolute favorieten gekozen: ‘Tom Sawyer’, omdat deze versie gewoon ontzettend goed is. Hier klinkt Bach behoorlijk meer als Geddy Lee en muzikaal zit het goed in elkaar. Mijn nummer twee is ‘Bastille Day’, vanwege de waanzinnig goeie zang van Jani Lane (Warrant), die een wat rauwere stem heeft en vanwege het vette gitaarwerk van Alex Skolnick, die toch even laat horen dat hij aanwezig is. De drums en bas zitten wat terug in de mix, maar dat maakt niet uit, want de gitaar heerst hier! Mijn nummer drie is het kortste nummer op het album, het duurt slechts 1 minuut. Maar dan wel 1 minuut op de kruk van Neal Peart: ‘Didacts and Narpets’, met Mike Mangini (Extreme, Vai). Aangezien deze man een wereld record van het W.F.D. (Worlds Fastest Drummer) heeft gebroken (zie www.mikemangini.com), is het niet verwonderlijk dat hij het fantastisch doet! OK, ik moet er eentje aan toevoegen: ‘2112 Overture / The Temple of the Syrinx’…het laatste nummer op het album. Wederom met Jani Lane en ditmaal met Vinnie Moore ook verantwoordelijke voor de solos. Tsjaa…wat moet ik hier nog over zeggen…super gitaarwerk. Dit nummer is gewoon genieten, van begin tot eind. Goed, voor iemand die niet zo bekend is met Rush, heb ik toch een aardig verhaal gedaan. Maar ik moet zeggen dat het luisteren naar dit tribute album mijn interesse voor Rush zeer heeft doen toenemen en ik ga zeker nog wat albums van dit supertrio aanschaffen. Wel, als dat de opzet van de tribute was, zijn ze zeker geslaagd. Maar als ze gewoon een goed album wilden maken, zijn ze zeker ook geslaagd. Want dit album zal ik nog vaak in mijn speler laten verblijven. Maar, ook het oog wil wat…en het artwork van Hugh Syme (Tiles, Arena, Rush) geeft het een echt Rush gevoel. Vergelijk de cover van Subdivisions maar eens met die van Signals en zoek de overeenkomsten. Goed, genoeg gekletst…dit album moet je gewoon gaan beluisteren. Ben je niet bekend met Rush, schaf deze plaat aan, luister en koop vervolgens een paar Rush albums. Ben je die hard fan van Rush, misschien zul je er niet kapot van zijn, maar de kans is groot dat je er toch wel van gaat genieten. |
||
|
Musicians |
||
|
Rhythm Guitars Tracks - Vinnie Moore |
||
| Tracklist | ||
|
Distant Early Warning
(Lead Vocals: Randy Jackson; Guitar Solo: Daniel J.) |
||
| Discography | ||
|
Greatest Hits, Volume III (1998) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |