|
|
|
UBI MAIOR: Nostos |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2005 | Progressive rock |
| Label | ||
| Vinyl Magic | ||
| Website | ||
| Ubi Maior | ||
| Contact | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 61:11 | VM 110 CD | |
| Review by | Rating | |
| Edwin | 8/10 | |
| english | Review | |
|
Gepresenteerd in een uitklapbare mini-lp-hoes, en met een imponerend schilderij als hoesillustratie, is ‘Nostos’ van Ubi Maior een waar plezier om te aanschouwen. Je zou zo weer naar de 33-toerenplaten gaan verlangen, waarop zulke kunstwerken nog echt op waarde konden worden geschat. Maar goed, het is natuurlijk de muziek die van tel is, en die is ook al niet mis. Net als zovele Italiaanse progressieve-rockbands, klinkt Ubi Maior uitgesproken retro. Dit is niet bedoeld als kritiek – de kracht van Ubi Maior ligt niet in de originaliteit of de innoverende ideeën, maar in de perfecte uitvoering van uitstekende progressieve muziek, die duidelijk is beïnvloed door het vroege Genesis, Marillion en IQ, maar ook diepgeworteld zit in de Italiaanse progressieve-rocktraditie. ‘Vendetta’ begint erg rustig, met subtiel gitaarwerk en piano. Geleidelijk aan vallen andere instrumenten in en wordt een krachtige, enigszins oosters klinkende gitaarrif ingezet. De uitstekende zang is in de typische stijl van vele Italiaanse zangers: dramatisch en emotioneel. Er gebeurt heel wat in dit nummer – knap materiaal… Het akoestische begin van ‘Terra Madre’ klinkt als een Italiaanse popsong, maar weer slaagt de band erin dit nummer knap op te bouwen, met een fantastische interactie tussen gitaar en toetsen. ‘Livia’, het kortste nummer op de plaat, is een instrumentaaltje dat baadt in een mysterieus sfeertje, en dat wordt gedomineerd door een veelheid aan verschillende keyboardklanken. De stevige gitaarriff en de zware Hammondklanken zijn typisch voor ‘Messia’ – dit is een erg Marillion-achtig nummer. ‘Oltre Il Vetro’ is minder sterk dan de rest van de plaat, maar dat wordt dan weer goedgemaakt door het klapstuk van het album, het ruim 23-minuten lange titelnummer. Erg avontuurlijk, en de groep toont hierop alles wat ze in huis heeft – een memorabel stukje muziek. Om af te sluiten speelt Ubi Maior nog een knappe cover van ‘La Tua Casa Comoda’, oorspronkelijk van de legendarische Italiaanse band Il Balleto Di Bronzo.
Dit is echt
wel knappe muziek, en als je van dit soort retro-rock houdt, én als
je kunt wennen aan de Italiaanse teksten, zul je dit geweldig
vinden. |
||
|
Musicians |
||
|
Mario Moi: Vocals Stefano Mancarella: Guitars Gabriele Dario Manzini: Keyboards Gualtiero Walter Gorreri: Bass Alessandro Di Caprio: Drums & percussion Mauro Gnecchi: Percussion (5) |
||
| Tracklist | ||
|
Vendetta |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |