SPOCK'S BEARD: Octane

Choice Of The Month Januari 2005
Cover	Release	Style
	2005-01-31	progressive rock
	Label
	SPV / InsideOut
	Website
	www.spocksbeard.com
	Contact

	Playing Time	Cat. N°
	55:50	IOMCD 198 - SPV 085-40702 CD
	Review by	Rating
	Claude	9/10
english	Review
Jarenlang behoorde Spock’s Beard tot de vaandeldragers van de progressieve rock, het vertrek van Neal Morse zou, net zoals voor de ter ziele gegane supergroep Transatlantic, niet zonder gevolgen blijven voor deze Amerikaanse progband. Niet dat de groep hierdoor ophield te bestaan, maar de invloed van ome Neal was dermate groot, dat iedereen vreesde dat deze leemte moeilijk op te vullen zou zijn. En inderdaad was ikzelf (en velen met mij) niet helemaal euforisch over de eerste cd ‘Feel euphoria’ na het wegvallen van hun frontman. Maar laat hier geen misverstand over bestaan, “Spock’s Beard is back”, en hoe. Het begint alvast veelbelovend met een zuivere progintro, een beetje in de stijl van The Flower Kings met een vleugje Karmakanic, waarna het nummer verdergaat in een rustig tempo opgeluisterd met veel keyboards (piano, synthesizer, mellotron), mooie zang en een mijmerende gitaarsolo. Het wordt even wat akoestisch en zelfs wat ‘retro’ op ‘I wouldn’t let it go’, een nogal melodramatische song eindigend met kerkorgelgeluid, zou Neal daar voor iets tussen zitten? En dan komt de eerste verrassing van het album, waarschijnlijk een cultuurschok voor de Spock’s-fans van het eerste uur, want al van bij de eerste noten van ‘Surfing down the avalanche’ moet ik denken aan het muzikale geweld van Dream Theater. De tempowisselingen, de slepende bas- en gitaarriffs, de passages simultaan gespeeld door alle instrumenten, duistere trekjes à la Dead Soul Tribe, hier slagen ze erin om op minder 4 minuten een ijzersterk nummer neer te zetten. Degenen die geen progressive metal in hun hart dragen moeten niet wanhopen, dit is het enige echt harde nummer van het album, maar voor mij mag er in de toekomst wel nog meer uit dit vaatje worden getapt. Wat een contrast met ‘She is everything’, een typisch progressieve ballad. Prachtig en met veel gevoel gezongen groeit dit nummer uit tot een muzikaal hoogtepunt, vooral door de schitterende, indringende gitaarsolo, vanaf de eerste luisterbeurt was dit een kippenvelmoment, een nummer om in te lijsten. Dit is tegelijk het langste nummer van het album, Spock’s Beard bewijst op ‘Octane’ dat goeie progressieve rock niet noodzakelijk moet geënt zijn op lange (lees soms langdradige) nummers, de compositie krijgt hierdoor prioriteit, waardoor op geen enkel moment de verveling intreedt. ‘Climbing up that hill’ is eerder gewone, maar degelijke rock, terwijl Ryo op ‘Letting go’ wat ambient melancholische keyboard-klanken uit zijn Japanse mouw mag schudden. En daarna is het weer tijd voor een volgend hoogtepunt op ‘Of the beauty of it all’, heel rustig beginnend maar verder culminerend in lekker vettige symfonische rock, het lijkt wel of hier een volledig symfonisch orkest werd ingehuurd. Een speciale attentie ook voor het prachtige drumwerk over het ganse album van Nick D'Virgilio, het lijkt allemaal zo eenvoudig, maar het is verdomd stevig én origineel. Nwc is een instrumentaal nummer, dat je werkelijk van je sokken blaast, de ritmesectie speelt hier weer een heel belangrijke rol, gitaar en keyboards vullen elkaar naadloos aan. Opnieuw een vrij kort nummer van net over 4 minuten, maar waarvan je het gevoel hebt dat er zoveel in gebeurt. ‘There was a time’ is een typisch Spock’s-nummer met een moderne inslag en een heel catchy refrein, waarom niet eens een gooi naar de (betere) hitparade? Bij de eerste noten van ‘The planet’s hum’ weet je meteen hoe laat het is, dit is ‘Spock’s Beard plays Gentle Giant’ (zoals destijds ook in ‘Welcome to NYC’ van Snow), tegelijk nog eens de schitterende productie van de cd in de verf zettend. Overigens heeft het nummer nog heel wat meer verrassingen in petto, gewoon even luisteren en je kan ongetwijfeld nog wel wat andere invloeden ontdekken, opnieuw een ijzersterk nummer. ‘Watching the tide’ is opnieuw een ballad, de afwisseling is perfect, en Nick d’Virgilio heeft duidelijk volledig zijn draai gevonden als lead-zanger, hier trekt hij alle registers open in een wondermooi nummer, ELO in een modern kleedje zowaar. En het album eindigt in een rockend nummer, maar daar waar op het vorig album dergelijke nummers eerder saai werden, worden hier de nodige speciale elementen ingebouwd, waardoor je geboeid blijft tot de laatste seconde. Van dit album is trouwens ook een speciale editie, waarop een aantal extra nummers staan, alsook een video, jammer dat deze niet bij het promo-exemplaar aanwezig waren. Hoeft het nog gezegd, dit is een subliem album geworden, misschien moeilijk te vergelijken met het oudere werk zoals V en The Light, maar zeker dat niveau waardig, eigenlijk ligt ‘Octane’ meer in het verlengde van ‘Snow’. De groep is hiermee aan een tweede jeugd begonnen, blijkbaar zijn ze nu overgestapt van normale benzine naar super. Bij hun volgende tournee zal ik zeker niet op het appel ontbreken, het octaangehalte zal de hoogte ingaan. En misschien moet ik toch maar eens terug naar ‘Feel Euphoria’ gaan luisteren ;-)
Musicians
Nick D'Virgilio : vocals, drums Alan Morse : guitar Ryo Okumoto : keyboards Dave Meros : bass
Tracklist
The Ballet Of The Impact (5:34) (I) Prelude To The Past (II) The Ultimate Quiet (III) A Blizzard Of My Memories I Wouldn't Let It Go (4:53) Surfing Down The Avalanche (3:43) She Is Everything (6:46) (I) Strange What You Remember (II) Words Of Forever Climbing Up That Hill (3:31) Letting Go (1:52) Of The Beauty Of It All (4:53) (I) If I Could Paint A Picture (II) Into The Great Unknowable NWC (4:16) There Was A Time (4:58) The Planet's Hum (4:42) Watching The Tide (5:07) As Long As We Ride (5:35) Special Edition Bonus Disc: When She's Gone Follow Me To Sleep Game Face Broken Promise Land Listening To The Sky extras from "A Flash Before My Eyes": Someday I'll Be Found I Was Never Lost Paint Me A Picture The Formulation Of Octane (video)
Discography
The Light - 1995 Beware Of Darkness - 1996 The Kindness Of Strangers - 1998 Day For Night - 1999 V - 2000 Snow - 2002 Feel Euphoria - 2003 Extra discography Don't Try This At Home - 2000 Spock's Beard: There & Here "From the vaults" Series Volume 4 - 2001 Spock's Beard: Don’t try this at home & The making of V - 2002 dvd


Prog-Nose vzw - Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium