SPOCK’S BEARD: Gluttons For Punishment

Cover	Release	Style
	2005-08-29	Progressive rock
	Label
	Inside Out / SPV
	Website
	Spock’s Beard
	Contact

	Playing Time	Cat. N°
	54:06 / 64:33	IOMCD 221 / SPV 089-48452 DCD
	Review by	Rating
	Edwin	9/10
english	Review
Wie had ooit gedacht dat er een toekomst was voor Spock’s Beard nadat Neal Morse de groep verliet? Want was Morse niet gewoon the Beard? Wel, niet helemaal. Hij schreef wel het merendeel van de nummers en hij was de stem, het gezicht én de leider van de band, maar wie Spock’s Beard heeft gevolgd, weet dat de andere leden meer dan gewoon getalenteerd zijn, en zonder twijfel is het succes dat de groep heeft opgebouwd, ook voor een groot deel aan hen te danken. Ze waren NOOIT zomaar Morse’s begeleidingsband. Toch was “Feel Euphoria” (2003), de eerste plaat zonder Morse, een wat wisselvallig product. Niet zo slecht als sommigen je zouden willen doen geloven, maar ook lang niet van het niveau van “The Kindness Of Strangers” of “V”. “Octane”, dat eerder dit jaar verscheen, was een heel ander beestje. Terwijl het nog steeds die onmiskenbare Beard- klasse had, toonde het album een andere band – een moderner klinkende, stevigere en meer gevarieerde versie. Dit was een groep die op een spectaculaire manier weer het juiste pad gevonden had. En wie de band live aan het werk zag, weet gewoon dat Spock’s Beard nog steeds één van dé groten in de progressieve rock is. “Gluttons For Punishment” laat de band live horen tijdens hun Europese tournee van 2005. Het optreden begint met het 7-delige “A Flash Before My Eyes”, dat op zich al ruim de helft uitmaakt van “Octane”. Met uitzondering van een paar nummertjes, wordt hier trouwens het volledige nieuwe album gebracht, en live klinkt het zelfs nog beter. Het grillige, maar uitstekende “The Bottom Line” –uit “Feel Euphoria”- werd ook gespeeld, net als “Ghosts Of Autumn”, de prachtige, door Dave Meros geschreven ballad, die tot mijn absolute Beard-favorieten is gaan horen. Het spreekt voor de band dat ze vooral het post-Morse-materiaal brengen. Er staan slechts drie nummers uit het Morse-tijdperk op: “Harm’s Way” (uit “Kindness”), “At The End Of The Day” (uit “V”) – en niemand zal het de band kwalijk nemen dat ze afsluiten met de klassieker “The Light”. Wat een nummer, nog steeds, alhoewel het wel het enige moment is waarop ik Neal Morse echt mis. Een opwindend sfeertje, een geweldige sound en –zoals verwacht kon worden- uitmuntende prestaties van alle groepsleden. Speciale vermeldingen moeten wel gaan naar Nick D’Vilgilio, die geen moeite lijkt te hebben om de moeilijke taak als frontman over te nemen, en live-drummer Jimmy Keegan, wiens drumwerk echt wel adembenemend is (luister maar eens naar die Collins/Thompson-achtige duo-solo met D’Virgilio). Ook als achtergrondzanger levert hij sterk werk. Spock’s Beard leeft voort – en deze “Gluttons For Punishment” is daar een uitstekend bewijs van.
Musicians
Nick D’Virgilio: Vocals, drums, guitar Dave Meros: Bass Alan Morse: Guitars Ryo Okumoto: Keyboards Jimmy Keegan: Drums
Tracklist
Disc 1 01. Intro 02. The Ballet Of The Impact 03. I Wouldn't Let It Go 04. Surfing Down The Avalanche 05. She Is Everything 06. Climbing Up That Hill 07. Letting Go 08. Of The Beauty Of It All 09. Harm's Way 10. NWC Disc 2 01. At The End Of The Day 02. The Bottom Line 03. Ryo's Solo 04. Ghosts Of Autumn 05. As Long As We Ride 06. The Light
Discography
The Light (1995) Beware Of Darkness (1996) The Beard Is Out There (1998 - live) The Kindness Of Strangers (1998) Day For Night (1999) Don’t Try This At Home (2000 - live) V (2000) Snow (2002) Feel Euphoria (2003) Octane (2005) Gluttons For Punishment (2005 – live)


Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium