|
|
|
WILLIAM SOUFFREAU: Time |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2005 | blues/roots/rock |
| Label | ||
| Blue Gems | ||
| Website | ||
| William Souffreau | ||
| Contact | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 34:14 | 5411499 40052 | |
| Review by | Rating | |
| Claude | 8/10 | |
| english | Review | |
|
William Souffreau is één van die
Belgische muzikanten, die ondanks een indrukwekkende muzikale
carrière toch niet onmiddellijk bij het brede publiek bekend is. Op
dit moment is hij actief bij hard rock-groep Irish Coffee (waarmee
hij in de jaren 70 hoge toppen scheerde en onlangs een nieuwe cd
uitbracht) en de rockabilly-band Blink It. Maar daarnaast heeft hij
ook een solo-carrière opgebouwd als singer-songerwriter en hij
brengt met ‘Time’ reeds zijn vijfde album uit. Het album start met een heel rustig nummer (‘Think again’), easy listening, gitaar begeleid door djembé en met een leuke bassolo als toetje. Maar een nummer als ‘One of these days’ neemt je onmiddellijk bij de keel, geen ‘hard rock’, dat niet, maar een indringende bluesy riff zoals Led Zeppelin en meer bepaald Robert Plant ook konden neerzetten. Opvallend hoe William toch verschillende timbres in zijn stem kan brengen, getuige ook het rustige Guitarman (enkel zang, gitaar en bas). Het zijn vaak heel minimalistische songs, maar waar een enorme kracht van uitgaat. In nummers als ‘The road ain’t not to long’ en ‘Made up my mind’ moet ik onvermijdelijk terugdenken aan de indringende blues ballads van de betreurde Rory Gallagher. In ‘Let me tell you something’ en ‘Gardenman’ hoor je dan weer die mix van blues, folk en rock (een beetje geënt op wereldmuziek, vooral vanwege de gebruikte instrumenten), zoals Page&Plant dit op ‘No Quarter’ zo voortreffelijk brachten. Zoals dat ook bij Irish Coffee het geval is, ademt het album toch een seventies-sfeertje, alhoewel het toch een frisse indruk nalaat, maar je roots kan (en mag) je niet verloochenen, zoveel is duidelijk. De country-rock op ‘Mean Woman’, de beatleske ballad ‘Hope…’ en de nostalgische Clapton-ballad ‘I had a friend’ zijn er om dat te bewijzen. Souffreau heeft een prachtige stem en schrijft uitstekende beklijvende songs, uiteraard geen progressieve rock, maar een (misschien iets te kort) album, dat door vele muziekliefhebbers zal geapprecieerd worden. |
||
|
Musicians |
||
|
William Souffreau: Vocals, Electric
Guitars, Acoustic Guitar, Organ Geert Maerschalck: Bass Gert Meert: Bongos, Djembe, Percusion, Drums Jo Mathieu: Acoustic Guitar Nils De Caster: Violin Tony Boast: Ashray, Mandolin, Slide Guitar Hans Quaghebuer: Hurdy Gurdy Frankie Cooreman: Bass Karel De Backer: Organ |
||
| Tracklist | ||
|
Think again One of these days Guitarman There aint no road to long Let me tell you something Gardenman Made up my mind Mean woman Hope there's time left I had a friend |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |