RIVERSIDE: Second life syndrome

Choice Of The Month November 2005
Cover	Release	Style
	2005-10-28	dark progressive rock/metal
	Label
	Inside Out
	Website
	www.riverside.art.pl / http://members.home.nl/riverside1 (NL Fansite)
	Contact

	Playing Time	Cat. N°
	63:34	IOMCD 231 SPV 48642
	Review by	Rating
	Claude	10/10
english	Review
Wat een weg hebben deze Polen reeds afgelegd op slechts 2 jaar tijd, na hun succesvol debuutalbum 'Out of myself', een kalmere EP en een fantastische toernee doorheen Europa zijn ze nu alweer toe aan hun tweede album. Ik twijfelde in 2004 of ze hun eerste album zouden kunnen evenaren, laat staan overtreffen. Wel, ze hebben op zijn minst even goed gedaan, wat op zich al een ongelofelijke verdienste is, en ze zullen ongetwijfeld opnieuw bovenaan de eindejaarlijstjes prijken. Het eerste nummer ‘After’ zet onmiddellijk de toon voor het ganse album, zowel op het gebied van muziek als de teksten. Een fluisterende stem leidt een duistere, melancholische introductie in, waarna stilaan keyboards en percussie invallen. ‘I can’t take anymore, I can’t breathe’, het wordt onmiddellijk duidelijk, dat ook dit album je niet uit een depressieve bui zal halen. Daar zal de zweverige gitaarsolo aan het einde niks aan veranderen. Opvallend is wel dat alle langere tracks starten met een intro op keyboards, die overigens meer aanwezig zijn dan ‘Out op myself’. Maar zoals in ‘Volte-Face’ verstoort een stevige gitaarriff al snel de rust en dan zijn we op weg voor een ganse cd, vol met ritmeveranderderingen en gemoedswisselingen, met nog meer variatie dan op het debuutalbum. Mariusz blijft de spilfiguur in het geheel, hij schakelt naadloos over van emotioneel en duister gefluister naar hevige uitbarstingen (aan de grens van het grunten). Zo start ook ‘Conceiving you’ als een prachtige ballad, evoluerend naar een stevige rocksong met prachtige gitaarsolo. Verwijzingen naar Porcupine Tree zijn ook nu niet uit de lucht, toch geen toeval dat ze steevast in hun live-set ‘Radio-active toys’ opnemen. Dit nummer zou trouwens makkelijk op de betere radio-zender zijn weg kunnen vinden (or am I only dreaming?). De titelsong heeft een onvervalste Pink Floyd-intro (Crazy Diamonds) met die typische gitaarlicks, maar Riverside geeft er altijd wel een agressiever tintje aan, ook hier speelt de bas weer een prominente rol. Misschien zijn er, puur technisch gezien, wel betere bassisten te vinden in het progwereldje, maar weinigen zijn in staat om op een dergelijke manier de sound van een groep te bepalen. En als zanger hoort Mariusz zeker bij de toppers in het genre (Russel Allen, Daniel Gildenlow, Steve Wilson…), van Mikael Akerfeldt (Opeth) heeft hij die typische wisselwerking tussen emotioneel zingen en naar death-metal neigend schreeuwen. Dat laatste kan misschien voor de echte symfo-rocker net iets te hard overkomen, zoals ook in ‘Artificial Smile’, maar als je de freudiaanse teksten in overweging neemt, dan geeft dat grunten perfect de gevoelens van een getormenteerde ziel weer. Want ‘Second life syndrome’ is eigenlijk het tweede deel van een trilogie, waarin een eenzame sterveling op zoek gaat naar zichzelf. In het begin wil hij een normaal leven leiden, maar dat is al vlug gedoemd tot mislukken. Daarna probeert hij te vechten tegen zijn herinneringen, teneinde meer zelfzekerheid te verwerven. Uiteindelijk zal hem dat heel wat sterker maken, maar dan vraagt hij zich af of het dat werkelijk is, wat hij in het leven wilde bereiken. Voorwaar een concept, uitgesmeerd over 3 albums. ‘Artificial Smile’ is geënt op basis van alternatieve rock, maar ademt een sfeertje uit dat we ook kennen van groepen als Dead Soul Tribe. ‘I turned you down’ lijkt een heel rustige ballad te worden, maar bevat genoeg ingrediënten om alweer tot aan het einde te boeien, mede door de leuke gitaarpartijen. Het instrumentale ‘Reality Dream Part III’ bouwt verder op de twee eerste delen van ‘Out of myself’, een unieke versmelting van neo-prog met stevige progressieve metal, een vleugje Dream Theater met op bepaalde momenten zelfs ELP-invloeden. Nog een hoogtepunt op het album is zeker Dance With The Shadow, met een folky (zelfs een beetje keltisch) gezongen introductie, de zang gaat prachtig over in een ‘distorted’ gitaar, en na 2 minuten gaat het ritme alweer de hoogte in. En toch ook nog een speciale vermelding voor drummer Mariusz, die opnieuw op zeer stevige, maar subtiele manier zijn stempel drukt. Als je die imposante man ‘live’ aan het werk hebt gezien, krijg je alleen maar meer respect voor wat hij realiseert. Before is een typisch einde van een Riverside-album, de tekst spreekt alweer boekdelen, ‘I’ve become resistent to myself’ … I’ve changed myself. Een ingetogen introductie, die verder culmineert in een opzwepend muzikale apotheose. Even heb ik getwijfeld om de maximale score te geven, want hoe moet ik eventueel volgend jaar hun derde album kwoteren? Maar ik heb alles op een rijtje gezet: uitstekende productie, pakkende songs met dito arrangementen, nog meer variatie dan op hun eerste album, mooi artwork. Een cd, die op hetzelfde niveau staat als ‘Octavarium’ van ‘Dream Theater’, dan is er geen twijfel mogelijk. De jongens van Riverside hebben het weer klaargespeeld, wat zijn we toch bofkonten ze op ons eigen Prog-Nose festival ze als headliner te hebben mogen programmeren!
Musicians
Mariusz Duda: Vocals, Bass Piotr “Mittloff” Kozieradzki: drums Piotr Grudzinski: Guitar Michal Lapaj: keyboards
Tracklist
1. After 3:31 2. Volte-Face 8:40 3. Conceiving You 3:40 4. Second Life Syndrome 15:40 5. Artificial Smile 5:27 6. I Turned You Down 4:34 7. Reality Dream III 5:01 8. Dance With The Shadow 11:38 9. Before 5:23
Discography
Riverside - Promo (2003) Riverside - Out Of Myself (2004) Riverside - Second Life Syndrome (2005)


Prog-Nose vzw - Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium