Prog-Nose vzw - Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium

QUANTUM FANTAY: Agapanthusterra

Release

Style

Geen alledaagse groepsnaam, geen alledaagse cd-titel en ook de muziek op dit schijfje wordt niet zo vaak meer in het genre van de progressieve rock beoefend. Quantum Fantay brengt immers een progressieve space rock, soms psychedelisch, soms wat heavier, dan weer ambient, de referentie naar ‘Ozric Tentacles’ kan dan niet lang meer uitblijven, zoveel is duidelijk. Deze Belgische groep uit Lokeren is het geesteskind van toetsenist Pieter van den Broeck (alias Pete Mush) van Ghiribizzi, een bezige bij, want hij is verder ook nog actief bij Instant Blue en Gemini Season.

Het album begint met een ambient electronica-nummer een beetje in de stijl van Jean-Michel Jarre en Vangelis, maar dan wel opgeluisterd met heel indringende dwarsfluit en de enige vocale bijdrages door middel van een vocoder, maar wanneer de gitaren invallen komen de Ozric-invloeden al vlug om de hoek kijken. Het tempo gaat gevoelig de hoogte in op Lantanasch met vingervlugge keyboards en spacey effecten (die trouwens rijkelijk over het ganse album zijn gespreid), maar er is voldoende afwisseling om het nummer aantrekkelijk te houden. Verrassend zijn trouwens ook de reggae-intermezzo’s in Spral Flame en Trip Escape. En op bepaalde momenten kan je deze muziek ook best vergelijken met de instrumentale nummers van Camel in hun begindagen.

De titeltrack en tevens het langste nummer op het album start nogal verrassend met een basriedel en bijhorende drumbeat zoals op ‘Are you Ready’ van PG&E, maar dat zal wel eerder toeval zijn, alhoewel de ‘spacey’ klanken hier toch wat afgewisseld worden met rock-patronen. En zowaar kan je in het midden van het nummer zelfs wat Marillion-invloeden horen, variatie troef in dit nummer.

Oosterse invloeden hoor je ook in verschillende tracks maar dan vooral in Wais Dame Dilamp (wat een titel zeg), hierbij wordt gebruik gemaakt van een typisch Turks snaarinstrument, nl. de saz. In combinatie met de alomtegenwoordige dwarsfluit geeft dit een exotisch tintje aan de space rock van Quantum Fantay. Technisch gezien zit het allemaal heel sterk in elkaar, er wordt niet zozeer de nadruk gelegd op gesoleer of gepingel, maar er wordt vooral gestreefd om een bepaalde sfeer te creëren, eigen aan dit soort muziek. De gitaarsolo’s van Dario (van Ghiribizzi) mogen zeker ook gehoord worden, alhoewel de keyboards wat nadrukkelijker aanwezig zijn dan bij bijvoorbeeld Ozric Tentacles. En in diezelfde optiek had ik op sommige momenten ook een dubbele basdrum verwacht, dat had voor nog meer variatie kunnen zorgen. Het album eindigt trouwens behoorlijk heavy met flitsende gitaarsolo’s op ‘Chase the dragon’, waar je een soort ‘space hard rock’ kan horen, ik heb geen idee of dit genre ook bestaat, maar dat is bij deze dan een feit.

‘Agapanthusterra’ is een sterk debuutalbum geworden, het grootste probleem bij dergelijke instrumentale space rock is natuurlijk de luisteraar te blijven boeien, dat lukt hier in ieder geval nog wel. Misschien moet voor een volgend album gezocht worden naar enkele vernieuwende elementen, ook al om niet steeds vergeleken te moeten worden met andere groepen. Maar al bij al is dit een verfrissend album geworden, stilaan begint ook in België een ganse nieuwe progressieve lichting op te staan en we kunnen dit enkel maar toejuichen.

Musicians

Charles Sla : flute

8. Chase The Dragon (6:28)

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 12 juni 2005 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.