|
|
|
POLYTOXICOMANE PHILHARMONIE: Psycho Erectus |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2005 | progressive rock |
| Label | ||
| Nasoni Records | ||
| Website | ||
| www.polytoxicomane-philharmonie.de | ||
| Contact | ||
| Phil@VanderGraafGenerator.co.uk | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 77:50 | 858-001 | |
| Review by | Rating | |
| Claude | 7,5/10 | |
| english | Review | |
|
Polytoxicomane Philharmonie is een
stelletje vreemde vogels uit Duitsland, zich ophoudend ergens in de
bossen rond Frankfurt, genietend van de geneugten des levens en af
en toe ook nog wat muziek makend. Aan hun (schuil)namen te zien
nemen ze zichzelf ook niet au sérieux, overigens is de bezetting van
deze groep in de loop der jaren sterk gewijzigd. De muziek is zeker
niet onder één noemer te vatten: psychedelisch, space-rock,
jazz-rock, kraut-rock, ambient tot misschien zelfs een beetje folk.
Een nummer als Fuddle Pie & Puddle Fie heeft zowel tekstueel als
muzikaal iets weg van Frank Zappa. Er zijn zowel mannelijke als vrouwelijke vocale bijdragen en vaak gaat het ook om het gesproken woord, zoals in Sulphur en La Chanson Verte. Lokus Pokus heeft een oosters tintje, terwijl de blazers het eerder naar jazz-rock laten evolueren, niet zelden komt de muziek van Soft Machine tijdens dit nummer in mijn gedachten. Overigens staat op hun site een handleiding voor de cd, waarin nogal gegoocheld wordt met verschillende soorten ritmes (7/4, 11/4, 6/4, 15/8 enz..), je moet eigenlijk zelf al een bedreven muzikant zijn om dit allemaal uit elkaar te halen. En misschien is dit wel een beetje het probleem van dergelijke muziek, er gebeurt veel, heel veel, misschien iets te veel, waardoor de herkenbaarheid verloren gaat en sommige nummers op elkaar beginnen te lijken. Het heeft natuurlijk veel met een typische muziekstijl te maken, vaak escaleren de nummers in zenuwachtige saxofoons (cfr. ook Gong), zoals bijvoorbeeld in ‘Chanson Verte’, waar in het tweede deel wel ineens een spacy Porcupine Tree-achtige passage komt. Eigenlijk hoor ik vaak leuke passages, pakkende solo’s op gitaar, maar echte hoogtepunten zijn er niet, gelukkig zijn er ook weinig of geendieptepunten. Ik ben ervan overtuigd dat ‘Psycho Erectus’ zeker zijn aanhangers zal vinden, vooral zij die wat thuis zijn in het wereldje van RIO, canterbury scène en andere experimentele rock. |
||
|
Musicians |
||
|
Howling Mad
Fishli : vocals, spacewhisper, spaceguitar, soundeffects |
||
| Tracklist | ||
|
Entry (1:01) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |