|
De Finse groep Neil Alien is ontsproten aan het brein van Jarkko
Tusianen, die in een recent verleden zijn sporen heeft verdiend als
singer-songwriter. Waar de groep vroeger inderdaad meer neigde naar
melancholische singer-songwriter (vooral zang en akoestische
gitaar), werd vooral door inbreng van keyboards, bas en drums de
muziek iets harder en wordt door henzelf omschreven als ‘dark
progressive rock’. Duister is het alleszins, maar het progressieve
karakter moet duidelijk nog groeien, daarvoor zijn er nog net iets
te weinig tempo- en gemoedswisselingen. Maar deze EP bewijst toch
dat de groep iets in zijn mars heeft.
Al van bij de eerste track weet je welke richting deze groep
uitgaat, het korte ‘Never even’ is vooral geruggensteund door piano
en zet onmiddellijk de toon voor het ganse werkstuk. Het klinkt
allemaal wat droevig, het doet me zeker denken aan onze eigen Sioen,
de viool is hier vervangen door saxofoon. Het nogal agressieve einde
van het eerste nummer sluit naadloos aan op het introverte stukje
piano van Nine On, en wanneer Jarkko samen met Pirita heel mooi in
harmonie zingen, komt onvermijdelijk de referentie naar Mostly
Autumn naar boven. Alleen word je niet echt vrolijk van deze muziek,
maar er wordt constant gezocht naar het creëren van een bepaalde
sfeer (er is zelfs een muzikant, die enkel instaat voor de
‘emotional landscapes’). En zo kom je uiteindelijk ook uit bij
Riverside, alhoewel deze Pools jongens heel wat harder en
gevarieerder klinken.
‘Unspoken’ is een vrij rustig nummer met zelfs een beetje jazzy
karakter door de inbreng van saxofoon. ‘Fort Two’ bevat wel die
afwisseling tussen zacht en hard, waar de groep in de toekomst zeker
moet naar streven, de zang vind ik in dit nummer iets minder
geslaagd. Het blijft verbazend hoe de samenzang lijkt op Mostly
Autumn, ook weer in het laatste nummer ‘Ever Even’. Dit nummer heeft
duidelijk ook links met de seventies Canterbury-stijl.
Kortom, Neil Alien heeft misschien nog niet een echt meesterwerk
afgeleverd, maar ik kijk toch met grote nieuwsgierigheid uit naar
hun eerste full cd. Een groep om in het oog te houden.
|
|
Jarkko
Tiusanen : guitars, vocals
Konsta Erola : Piano, keyboards
Jaakko Toivonen : emotional landscapes
Pirita Söderholm : saxophone, additional vocals
Henri Björklid : Bass
Tomas Vuori : Drums |
.gif)
