MANGALA VALLIS: Lycanthrope

Cover	Release	Style
	2005	Progressive rock
	Label
	Ma.Ra.Cash
	Website
	Mangala Vallis
	Contact

	Playing Time	Cat. N°
	62:15	TAVR 02 2005
	Review by	Rating
	Edwin	9/10
english	Review
Italië heeft een behoorlijk imponerende progressive-rockscene – die al bestaat sinds de vroege jaren ’70. Jammer genoeg is de internationale uitstraling altijd beperkt geweest. Natuurlijk is dit voor een groot deel te wijten aan het feit dat de meeste bands in het Italiaans zingen – zo zal de potentiële markt altijd beperkt zijn. Maar het blijft spijtig, want er is in dat land heel wat knappe muziek te vinden. Mangala Vallis is één van de nieuwe Italiaanse bands die heel hard proberen om deze grenzen te doorbreken. Met sterke songs, een sound die erg aanleunt bij de Britse prog uit de jaren ’70, én met Engelse teksten, zouden ze best wel eens alles in huis kunnen hebben om daarin te slagen. Hun debuut, ‘The Book Of Dreams’ uit 2002 – dat heel erg deed denken aan het oude Genesis, met een vleugje Yes – was een behoorlijk sterke plaat, maar de band overtuigde toen nog niet helemaal, vooral omdat ze toch wel een eigen geluid misten, en het feit dat ze geen vaste zanger hadden (3 gasten verzorgden de leadvocalen) hielp hier zeker niet bij. Maar nu lijkt de groep een permanente frontman te hebben gevonden in Bernarde Lanzetti (ex-PDF) – en wat een opmerkelijke sprong voorwaarts blijkt dit te zijn voor de band. Genesis ten tijde van Peter Gabriel blijft een duidelijke inspiratiebron, net als het vroege Marillion en andere Britse neo-progbands, en er is ook een genereuze knipoog naar de rijke proggeschiedenis van hun vaderland. Maar het vijftal heeft hier duidelijk een ‘Mangala Vallis’-sound weten te creëren. De rol van Bernardo Lanzetti is hierin van cruciaal belang. Zijn expressieve, emotionele en theatrale zang past perfect bij deze muziek, en doet me nog het meest denken aan die van Les Dougan (Aragon) – een groot compliment, want ik ben altijd weg geweest van die stem. De korte instrumental ‘Echo Absolute’ gaat over in ‘Werewolf Suite’, 4-delige epic, en zonder twijfel het beste dat de groep tot nu toe op plaat zette. Geweldig materiaal met de grandeur van Genesis’ ‘Watcher Of the Skies’ of Marillions ‘Grendel’. OK, origineel is het niet… maar wat dan nog? De andere tracks – alle minstens rond de 10 minuten lang - zijn nauwelijks minder imponerend. Behalve Lanzetti’s zang, is ook het prominente gebruik van hammonds, mellotron en moogs een blikvanger: de toetsen hebben die karakteristieke 70’s sound, die de nostalgici onder ons onweerstaanbaar zullen vinden. Er zijn ook heel knappe gitaarsolo’s. VDGG’s David Jackson verschijnt als gast op twee nummers. Nog steeds niet de meest originele band die er bestaat, maar dit is een album dat de aandacht verdient van iedereen die geïnteresseerd is in eersteklas, passionele progressieve rockmuziek.
Musicians
Gigi Cavalli Cocchi: Drums, percussions & chorus Enzo Cattini: Keyboards Mirco Consolini: Electric & acoustic guitars Ricardo Scavetti: Bass guitars Bernardo Lanzetti: Lead vocals Guest musicians: David Jackson: saxophone (6, 7) Andrea Fornili: guitar (2) Nicola Milazzo: guitar (3, 6, 7) Alessandra Rossi: chorus (8)
Tracklist
Echo Absolute (1:45) Werewolf Suite: - Cosmotraffic Jam (9:49) - Call me Alias (7:14) - Lycanthroparty (5:24) - Hum/Animal Song (2:51) The Boy that Howls at the Moon (13:36) The Mask (11:43) The Transparent and the Obscure (9:57)
Discography
The Book Of Dreams (2002) Lycanthrope (2005)


Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium