|
|
|
MALDOROR: L’Arbre-Cimetière |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2004 | Progressive rock |
| Label | ||
| Utopie Promotion | ||
| Website | ||
| Contact | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 65:11 | MACD104 | |
| Review by | Rating | |
| Edwin | 9,5/10 | |
| english | Review | |
|
Ik moet toegeven dat ik weinig weet over het Franse progressieve-rockwereldje. Voor de vuist weg kan ik Ange en Nil opnoemen, maar dat is het dan ook zowat. Wel, als Maldorors debuut, ‘L’Arbre-Cimetière’, representatief is voor deze scene, zal ik dat spoedig moeten rechtzetten. ‘L’Arbre-Cimetière’ is een concept over een ongedefinieerde, corrupte en totalitaire samenleving. Slechts weinigen durven zich te verzetten tegen haar heersers. Iken is één van die moedigen, maar de prijs voor het binnendringen in de Verboden Toren en het openen van het Boek der Herinneringen is hoog – Iken wordt veroordeeld tot een gruwelijke dood door vergiftiging. In zijn door het gif veroorzaakte hallucinaties is Iken de rechter in een proces tegen deze machtshebbers, en hij aanhoort de stemmen uit het verleden als getuigen. Maar in werkelijkheid is het dus Iken die berecht en veroordeeld wordt en uiteindelijk beseft hij dat hij aan het sterven is. Maar alle hoop is niet verloren – Iken is ervan overtuigd dat de ‘symfonie van de doden’ uiteindelijk deze dictatuur zal omverwerpen. Met zijn donkere en emotionele intensiteit, en zijn prachtige, betoverende melodieën is dit één van de meest meeslepende muzikale ervaringen die ik in lange tijd gehad heb. De roots van Maldoror liggen duidelijk in de jaren ’70, maar dit een retro-band noemen zou een vergissing zijn. Ze klinken onmiskenbaar fris en levendig, waardoor ze ook vandaag nog zeer relevant zijn. Ook het muzikaal vakmanschap is uitstekend; vooral de sterke zang van Christophe Bellières, de schitterende gitaarsolo’s en de mooie toetsenklanken verdienen een speciale vermelding. ‘L’Arbre-Cimetière’ werkt het best als geheel, maar als hoogtepunten kan ik zeker het ontroerende ‘Tristes Cités’ vermelden, net als ‘Le Pouvoir Des Mots’, ‘Ainsi Soit-Elle’ en ‘Bal Des Pendus’, eigenlijk een gedicht van Arthur Rimbaud op muziek gezet door Christophe Bellières, dat perfect in het thema past. Dit is geen gemakkelijk album; zowel muzikaal als tekstueel eist ‘L’Arbre-Cimetière’ al je aandacht op. Maar als je dat er voor over hebt, is het ook een uiterst bevredigende luisterervaring. Ik kan je enkel maar aanraden dit album zo snel mogelijk aan te schaffen. Geloof me, dit is een cd die je als serieuze prog-rockliefhebber niet wil missen. |
||
|
Musicians |
||
|
Christophe Bellieres: Vocals, guitars,
keyboards Stéphane Descamp: Bass, vocals, backing vocals Jean Christophe Rouanet: Guitars, backing vocals Silvain Goillot: Drums |
||
| Tracklist | ||
|
Acte I: Les Pantins De La
Vérité |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |