|
|
|
|
|
Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium |
|
|
|
|
|
Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium |
|
|
|
KAYAK: Nostradamus – The Fate of Man |
| Choice Of The Month July 2005 | ||
| Cover |
Release |
Style |
 |
2005 | Symphonic rock |
| Label | ||
| SMH Recordings | ||
| Website | ||
| www.kayakonline.nl | ||
| Contact | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| (1) 54:17 - (2) 56:50 | - | |
| Review by | Rating | |
| Marcel | 10/10 | |
| english | Review | |
|
De geschiedenis van Kayak gaat terug tot 1967 en heeft heel wat woelige tijden doorgemaakt. Na de release van het album Eyewitness in 1981 zag het er naar uit dat het doek definitief gevallen was voor één van de beste progressieve rock bands uit Nederland. Na zo’n 19 jaar nodigde de band De Kast de leden van Kayak, waar zij altijd fan van waren geweest, uit voor een eenmalig optreden voor een televisie programma. Dat heeft de aanzet gegeven tot de wederopstanding van de band. In 2005, na het enorme succes van Merlin – Bard of the Unseen, is Kayak toe aan haar 14e album. Nostradamus volgt het spoor van Merlin en is wederom een prachtige rock opera. Maar in alle opzichten kan Nostradamus – The Fate of Man het ‘magnum opus’ van de band genoemd worden, omdat het grootser is opgezet. Het album komt op twee zilveren schijfjes van beide bijna een uur lang. Ook de cast is uitgebreid met verschillende bekende en onbekende namen. De belangrijkste naam is ongetwijfeld Edward Reekers, die na lange tijd teruggekeerd is in het vertrouwde nest. Maar ook voormalig De Kast zanger Syb van der Ploeg (een volslagen onbekende in prog kringen, maar bekend in de Nederlandse pop muziek), zingt mee en dat is een aangename verassing, daar zijn stem prima past in het geheel en ook het feit dat hij nu in het Engels zingt, valt zeer goed. Cindy Oudshoorn, die ook op Merlin meezong, is ook hier weer van de partij. Ook Monique van der Ster, die live de stukken op Merlin die Cindy zong, voor haar rekening nam, heeft een rol in het geheel gekregen. De drie-eenheid Scherpenzeel-Koopmans-Linders, laat wederom zien dat ze tot de top van de songwriters behoren, want Nostradamus is een adembenemend mooi album geworden. Het is een compleet concept, wat in 36 songs wordt gebracht. Deze variëren in lengte van 37 seconden tot 5 minuten en 31 seconden, dus je moet dit echt als één geheel beluisteren. Alleen dan zul je merken dat bijna alle songs naadloos in elkaar overlopen. De muziek bevat heel wat verschillende elementen en zweeft bijna letterlijk uit je speakers. Op sommige momenten is het bijna pop muziek, soms weer folk-achtig en als je goed luistert naar ‘The Wandering Years’, kun je een Engelse wals op dansen! Toch past het allemaal zo perfect in elkaar, dat dit het album alleen maar interessanter maakt om naar te luisteren. Hoewel de band twee gitaristen telt, wordt het gitaar werk rustig en subtiel gebracht op het album, verwacht dus geen al te stevige songs of lange solo’s. Maar de gitaar partijen die je hoort, zijn oorstrelend mooi! Wat zeker ruimschoots aanwezig is, is het prachtige toetsenwerk van Ton Scherpenzeel, die zeker tot de beste keyboardspelers gerekend mag worden. Van subtiel tot episch, van spacy tot klassiek, alles kom je tegen op het album. Bij tijd en wijle vind ik zijn spel erg lijken op het spel van Erik Norlander. Maar, hij neemt ook alle basgitaar partijen voor zijn rekening en dit onderstreept hoe goed hij en drummer Pim Koopman muzikaal op één lijn zijn, want de ritme sectie is zeer solide. Telkens als ik Koopman aan het werk zie, komt hij over als een zeer bescheiden man, die heel stiekem wel verantwoordelijk is voor de ruggengraat van de band! Goed, toch een paar nummers, die mij opgevallen zijn: ‘The Student’ heeft een wat meer up-tempo ritme en doet me erg denken aan Freudiana van Eric Woolfson/Alan Parsons, mede door de enigszins komische ondertoon, hoewel dit absoluut niet verkeerd klinkt op het album! Of dan ‘Fresh Air, Running Water, Rose Pills’, met een geweldige beat van Koopmans. Dit nummer zal je zeker de volume knop omhoog doen draaien, want het heeft een erg aanstekelijk ritme. ‘Pagan’s Paradise’ kent een zeer poppy synthesizer partij, die gecombineerd met de sterke zang van Monique van der Ster, geeft een beetje het idee van een musical. De viool klanken voegen er dan weer een folk randje aan toe. Dit is dan slechts de eerste schijf! Goed beschouwd is deze van begin tot eind prachtig, want ik heb nog veel te weinig gezegd over de hemelse zang van Edward Reekers en de verschillende prachtige nummers die er nog meer opstaan. Disc 2 opent met een beetje vreemd nummer, wat qua stijl toch een beetje apart staat van de rest. Als ik eerlijk ben, had dit van mij weg mogen blijven, omdat dit wel erg jaren 80 popachtig is. Maar, zeker als je de beide schijven na elkaar afspeelt, ben je dit gevoel snel weer kwijt en zit je weer midden in de prachtige muziek. Toch liggen de stukken op de tweede schijf wat dichter tegen de pop dan op de eerste schijf. ‘The Flying Squadron’ is ook erg poppy, maar toch is dit nu net het nummer waar de gitaristen even lekker los mogen gaan. Meer folk, enigszins in de stijl van Mostly Autumn, is ‘Dance of Mirrors, met weer die lekkere viool klanken. Toch zit ook de tweede schijf als geheel goed in elkaar en is lekker afwisselend, en het bekende Kayak geluid voert altijd weer de boventoon. Ook ademt het album een heerlijke 70s atmosfeer uit, wat wellicht toeval is, maar wat mij betreft draagt het bij aan het luisterplezier. Hoewel ik blij ben dat Edward Reekers terug bij Kayak is, ben ik inmiddels toch wel een fan van Bert Heerink geworden, die volgens mij nog nooit zo goed heeft geklonken als op dit prachtige album, dus ik hoop wel dat hij de lead zanger van Kayak blijft! Een nummer wat ik zeker niet achterwege mag laten is ‘The Centuries’! Hier is een glansrol voor gitarist Joost Vergoossen, die begeleid door de percussie van Koopman heerlijk speelt op zijn akoestische gitaar, wat overgaat in synthesizer leads en dat gaat weer over in virtuoos gespeelde elektrische gitaar. Goed beschouwt is dit de enige echte ‘solo’ op het album, maar dan wel een hele mooie, die een hoop goed maakt. Het nummer is verder instrumentaal en heeft wel iets weg van Ravel’s Bolero. Ja, ik kan zo nog wel uren doorgaan over dit album, wat nu al in mijn persoonlijke top 3 over 2005 staat. Luisteren naar dit album is niets anders dan puur genieten van prachtige muziek. Als je dit album laat liggen, weet je niet wat mooie muziek is! Merlin was een prachtig album, maar Nostradamus overtreft dit album ruimschoots en dat vind ik persoonlijk erg knap. Nu maar hopen dat ook van dit album zo’n prachtige DVD registratie uitkomt, zodat je het verhaal nog beter meekrijgt. Nu is het even afwachten wat het volgende werk van Kayak wordt, maar wat mij betreft mogen ze weer een bekend of onbekend figuur uit de geschiedenis plukken en er een rock opera van maken, want dat gaat ze erg goed af. Wat mij betreft, petje af voor dit schitterende meesterwerk. |
||
|
Musicians |
||
|
Ton
Scherpenzeel: keyboards, backing vocals, bass guitar, accordion |
||
| Tracklist | ||
|
Disc 1
|
||
| Discography | ||
|
Nostradamus – The Fate of Man (2005) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |
|
Last updated:
09 juli 2005 . |
.gif)
