|
|
|
THE FUTURE KINGS OF ENGLAND: The Future Kings Of England |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2005-01-31 | psychedelic rock |
| Label | ||
| www.backwaterrecords.com | ||
| Website | ||
| www.thefuturekingsofengland.com | ||
| Contact | ||
| backwater@freeuk.com lordanthony@thefuturekingsofengland.com | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 55:45 | OLKCD011 | |
| Review by | Rating | |
| Luc | 8/10 | |
| english | Review | |
|
Dit is een opmerkelijk debuut. Hoewel de groep The Future Kings of England heet, kreeg ik het gevoel alsof ik teruggekatapulteerd werd in de tijd. Je hoort een soort van radio-uitzending over het aantreden van een nieuwe koning en dan wordt ruim baan gemaakt voor een klein uurtje op zijn minst intrigerende muziek. De luisteraar wordt meegenomen naar de Londense underground-scene van de late zestiger jaren. Deze groep had inderdaad kunnen spelen in dezelfde obscure cafés en zaaltjes waar de prille Pink Floyd optrad. “10:66” is een heel volwassen compositie met heel wat drums en gitaren en heeft die typische ‘underground’ psychedelische sound met heel wat cimbalenwerk. Soms doet het zelfs bijna letterlijk pijn aan de oren. Het gebruik van sprekende stemmen op de achtergrond heeft de groep waarschijnlijk ‘geleend’ van Pink Floyd. De composities zijn gedurfd. “Humber Doucy Lane” wordt bijvoorbeeld heel abrupt afgebroken en laat je een beetje verdwaasd achter. Niet voor lang echter, want een paar tellen later wordt je al meegenomen op een zweefvlucht die je recht naar het universum leidt. En net wanneer je denkt dat het genoeg is geweest, verandert het ritme, alsof je ergens op een rustplaats in de ruimte bent terechtgekomen (met het geluid van spelende kinderen). De muziek ebt helemaal weg, verzwolgen door de geluiden en onderbrekende stemmen en komt dan weer terug op volle sterkte, begeleid door synthesizerklanken. Deze cd is instrumentaal en heeft eigenlijk geen zang nodig. De sfeervolle ‘soundscapes’ zijn gewoon goed zoals ze zijn. De invloed van “Careful with that Axe Eugene” is duidelijk aanwezig in “Silent and invisible Converts”, een alles verterend nummer dat volledig gedragen wordt door gitaren, cimbalen en synthesizers. Minpunt aan dit nummer is het schijnbaar ontbreken van enige afwisseling. Het is zonder meer overweldigend, maar zes minuten wachten voordat het thema verandert, is een beetje van het goede teveel. Op een bepaalde manier tast dit nummer het zenuwstelsel aan en is daarom niet aan te raden als je al gespannen bent.
“October Moth”
is veel rustiger, maar ook in dit nummer is de ‘underground’ sfeer
allesoverheersend. In “Lilly Lockwood” wordt de muziek tot aan de
rand van het acceptabele gedreven, onder meer door het gebruik van
klanken en geluiden die ook in “Echoes” van Pink Floyd te horen
zijn. De sfeer van dit nummer is zelfs nog duidelijker merkbaar in “Pigwhistle”,
waarin na acht minuten ineens een gitaar opduikt met een ‘normale’
klank. Dit zou een perfect moment geweest zijn om zang in te lassen,
maar jammer genoeg heeft de band deze kans laten passeren. De
rustige gitaar glijdt wat later weer weg in een opzwepende
psychedelische finale en brengt de luisteraar terug naar zijn
beginpunt, klaar om zijn ogen te openen en te merken dat de wereld
toch nog bestaat… Hoewel het misschien wat moeilijk is om het album in één keer te beluisteren, is dit toch een goede cd. |
||
|
Musicians |
||
|
Ian Fitch: guitar,
effects, xylophone |
||
| Tracklist | ||
|
At
Long Last… |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |