|
|
|
ELOY: Silent Cries And Mighty Echoes – Colours – Planets (remastered) |
| Covers | ||
![]() |
![]() |
![]() |
|
Cat. N° |
||
|
Cat. N°: 724356377424 ('79) |
Cat. N°: 724356377523 ('80) | Cat N°: 724356377622 ('81) |
|
Playing Time |
||
| 51:12 | 47:30 | 46:23 |
| Rating | ||
| - | - | - |
| Release | Label | Style |
| 2005-02-18 | EMI | progressive / space rock |
| Website | Review by | Contact |
| Eloy | Edwin | |
| english | Review | |
|
In 2000 beloofde EMI al aan de Eloy-fans dat alle geremasterde album uit hun catalogus spoedig zouden verschijnen. Wel, het is nu 2005 en eindelijk heeft het platenlabel beslist om de laatste 6 van deze heruitgaven uit te brengen; de discografie van de band van 1979 tot 1984. “Silent Cries And Mighty Echoes” (1979) is het derde (“Live” niet meegerekend) en laatste album uit de hoogdagen met de klassieke line-up van Bornemann, Matziol, Rosenthal en Schmidtchen. Het is erg vergelijkbaar met de voorgangers “Dawn” en “Ocean”. Op deze plaat klinken de Pink Floyd invloeden nog sterker door, vooral dan de “Wish You Were Here”-periode (luister maar eens naar het openingsnummer, het instrumentale “Astral Entrance”). Opnieuw staat deze plaat vol met uitstekende songs, met atmosferische toetsenpartijen en knappe gitaarsolo’s. Het lange “The Apocalypse”, “Pilot To Paradise” en “Mighty Echoes” zijn zelfs enkele voorbeelden van het beste wat Eloy ooit te bieden had. Deze remaster bevat twee bonusnummers, die de groep in die periode opnam als hun contributie aan het internationale ‘Jaar Van Het Kind’: “Child Migration” (met een kinderkoor) en “Let The Sun Rise In My Brain” (met een schitterende dwarsfluitsolo). Absoluut waardevolle toevoegingen aan het album. “Silent Cries…” verkocht in Duitsland nog beter dan “Ocean”, waardoor het stevig bovenaan komt als het bestverkochte Eloy-album ooit. Frank Bornemann noemt egoproblemen als de belangrijkste reden dat Rosenthal en Schmidtchen de band verlieten kort na “Silent Cries…” (de twee bleven wel samenwerken in de band Ego On The Rocks). Op “Colours” (1980) werden ze vervangen door 3 nieuwe leden: Hannes Arkona (gitaar, toetsen), Hannes Folberth (toetsen) en Jim McGillivray (drums). Op dit album werd de stijl van de groep ook wat aangepast. De lange, epische songs verdwenen nagenoeg – de nieuwe waren compacter en directer. Wat songs betreft, is dit dan ook wellicht het beste Eloy-album. Sommige nummers zijn zelfs commercieel te noemen; ze zijn op zijn minst toegankelijker dan ooit: “Horizons”, het instrumentale “Sunset” en sommige stukjes van “Silhouette” doen me zelfs erg aan Alan Parsons Project denken. Met een extra gitarist in de line-up, is de gitaar prominenter aanwezig, de riffs zijn een stuk steviger. De toetsen (nog steeds uitstekend) worden echter niet vergeten. Op deze remaster staan ook twee bonustracks: het door Genesis geïnspireerde “Wings Of Vision” en de verkorte versie van “Silhouette”. “Planets” (1981) was het eerste van een tweedelig science fictionconcept; een nogal complex verhaal over de planeet Salta en haar bewoners. Muzikaal gezien was dit een terugkeer naar de langere songs, de futuristische klanken, orkestrale arrangementen en dromerige passages van o.a. “Ocean” en “Mighty Cries…”. Het haalt misschien niet de kwaliteit van deze platen, maar het is zeker nog erg goed, en “On The Verge Of Darkening Lights” en “Queen Of The Night” behoren absoluut bij de betere Eloy-nummers. “Planets” was oorspronkelijk bedoeld als een dubbelabum, maar onder druk van de platenfirma werd het in twee delen uitgebracht (het vervolg, “Time To Turn” zou een jaar later verschijnen, maar het was een stuk minder goed). Net als bij de andere remasters is het boekje mooi verzorgd, met interessante weetjes over het album en de groep (in het Duits), foto’s en een 3-bladzijden-lange proloog tot het “Planets”-verhaal (in het Engels). Er staat ook een mooie alternatieve hoesillustratie in van Rodney Matthews, die gebruikt werd voor de Britse uitgave. Het bonusnummer is een behoorlijke liveversie van “On The Verge Of Darkening Lights”. |
||
|
Musicians |
||
|
Frank
Bornemann: Lead vocals, guitars |
||
| Tracklist | ||
|
Silent Cries And Mighty Echoes Astral Entrance Master Of Sensation The Apocalypse a) Silent Cries Divide The Nights b) The Vision – Burning c) Force Majeure Pilot To Paradise De Labore Solis Mighty Echoes Child Migration Let The Sun Rise In My Brain |
Colours Horizons Illuminations Giant Impressions Child Migration Gallery Silhouette Sunset Wings Of Vision Silhouette (single edit) |
Planets Introduction On The Verge Of Darkening Lights Point Of No Return Mysterious Monolith Queen Of The Night At The Gates Of Dawn Sphinx Carried By Cosmic Winds On The Verge Of Darkening Lights (live 1993) |
| Discography | ||
|
Eloy (1971) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |