|
|
|
DANIEL J: Losing Time |
| Cover |
Release |
Style |
|
|
2005 | progressive rock / melodic metal |
| Label | ||
| http://www.progrockrecords.com | ||
| Website | ||
| Legs Diamond | ||
| Contact | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 60:07 | PRR117 | |
| Review by | Rating | |
| Johan | 8,5/10 | |
| english | Review | |
|
Daniel J is in de muziekscène uitgegroeid tot multi-getalenteerd producer, zanger, songwriter, gitarist, drummer en bassist. Hij is de zoon van Jaroslav Jakubovic, een professionele muzikant, die Daniel omringde met muziek gedurende zijn ganse leven. Daniel bracht dan ook veel tijd door in opnamestudio’s en backstage bij live-optredens. Op 10-jarige leeftijd nam hij gitaarles en studeerde muziektheorie bij zijn vader. De vroege invloeden van Daniel zijn o.a. Metallica, Dream Theater en Yes. Als 15-jarige arrangeerde en produceerde hij reeds zijn vaders saxofoonalbum en speelde er eveneens keyboards, bas, gitaar, en drums op: een album met bekende commerciële deuntjes, dat een groot succes werd. Bij zijn aankomst in New York had Daniel het geluk om één van zijn muzikale helden, keyboardvirtuoos Jordan Rudess (Dream Theater), te ontmoeten. Jordan was erg onder de indruk van Daniels talent en vroeg hem op zijn soloalbum “Rhythm Of Time” gitaar te spelen, naast enkele grootheden als Joe Satriani, Vinnie Moore, Steve Morse en anderen. Toen Daniel zijn eerste eigen soloalbum opnam, lag het dan ook voor de hand dat hij Rudess vroeg om enkele solo’s te spelen. Wat me meteen opviel bij het beluisteren van “Losing Time” is de vergelijking met Dream Theater. Het is duidelijk dat Daniel J veel naar hen geluisterd heeft en er inspiratie uit haalde. Hoewel het drumwerk minder uitgebreid is dan dat van Portnoy, zitten de composities toch bol van breaks en tempowisselingen zoals we ze de Amerikaanse prog-giganten kennen. Ook gitaarsolo’s à la Petrucci zijn op deze CD meermaals te horen. Het knappe aan dit meesterwerkje is wel dat Daniel J – met uitzondering van de ritmegitaren en enkele gastoptredens - alle partijen zelf inspeelde. “Losing Time” is een CD met een groot power-gehalte, maar steeds met voldoende gevoel voor melodie. De songs en teksten handelen over zaken waar we in dagdagelijkse relaties mee af te rekenen hebben. Zonder twijfel zul je er herkenbare stukken van jezelf in terugvinden. Het openingsnummer “Black” heeft zowel wat van een Dream Theater als van een Metallica riff en zet er meteen stevig de beuk in. Al vanaf de start zijn de invloeden van zijn helden ook te merken – ook de gitaarsolo doet sterk aan een Petrucci denken. Een verschil met Metallica of Dream Theater is wel de zang, die meer toegankelijk is dan die van Hetfield of LaBrie. Ook “Theories In Her Hand” gaat er van meet af aan sterk tegenaan, met na twee minuten zo’n typerend middenstuk, doorspekt met solo’s. “End Of Summer” start rustig, een moment om op adem te komen. Dit is één van de nummers waarop Jordan Rudess toetspartijen speelt, en dat is zéér duidelijk te horen in de solo die na de zesde minuut door je luidsprekers knalt. “Losing Time”, het vierde nummer, start ook iets rustiger, is meer straightforward dan het vorige en gaat meer richting Nickelback. “Insane” opent met een gitaarsolo, om dan gas terug te nemen - het duurt echter niet al te lang of het tempo gaat weer omhoog. Een nummer trouwens waar Daniel nog maar eens duidelijk zijn kunnen op de gitaar toont. “Xited” opent met een riff die meer aan Metallica doet denken ten tijde van “Master Of Puppets” of “Justice For All” - het is enkel de solo die weer een Petrucci-feel geeft. “All The Same For You”, de ballad van de CD, kent een rustige en akoestische opbouw met prachtige tenorsaxofoonsolo van Daniels vader. De man verschijnt trouwens nog elders op de plaat, en zorgt voor een fraaie aanvulling op de composities. “The Best” is weerom een meer rechttoe, rechtaan nummer dat veel wegheeft van enkele Nickelback songs, maar met meer kracht. “Save Me” is meer van hetzefde. “Innocence” is het tweede akoestische nummer op de CD, met sterke zang. “Replaced” is een stevig rocknummer met een krachtige gitaarriff als basis. Deze track brengt ook een mix van alle eerder genoemde invloeden. Tegen het einde van de song dan weer een knap stukje sax, dat vloeiend overgaat in een gitaarsolo waar Daniel nogmaals het beste van zichzelf geeft. “Out Of Reach” is een pianonummer met een melancholische ondertoon. “Rush”, met zijn 10 minuten de langste track van de CD, is het meest avontuurlijke nummer. Ook hier een rustige start en een sterke opbouw, met schitterende gitaarsolo, breaks, knappe riffs, en weer een knappe solo van Rudess…. Met recht en rede de afsluiter van deze CD. ’t Zou mooi zijn moest Daniel J hier een vervolg op maken om zo tot een concept te komen zoals bijvoorbeeld de “Chapters” van Saga. De vergelijkingen met vooral Dream Theater zijn echt typerend voor deze CD en voor elke fan van deze groep is dit dan ook een schijf om in je CD rek te hebben!
Mijn favorieten: “Black” – “End Of Summer” – “Insane” – “Out Of
Reach” – “Rush” |
||
|
Musicians |
||
|
Daniel J: Vocals, Lead guitars, drums, bass, keyboards (4,
8, 9 & 10) Omer Zehavi: Rhythm guitars Eugine Ventimeglia: Drums (3 & 6) Iyasu Nagata: Bass (1, 2, 3, 4, 5, 6, 10 & 13) Jaroslav Jakubovic: Tenor Saxophone (7 & 10) Jordan Rudess: Keyboards (3 & 7), solos (3 & 13) |
||
| Tracklist | ||
|
Black (6:51) |
||
| Discography | ||
|
Losing Time (2005) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |