Prog-Nose

Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium

BEARDFISH: The sane day


Cover

Release

Style

MEDEA: Room XVII 2005 progressive rock / jazz rock
Label
Progress Records
Website
www.beardfish.argh.se
Contact
rikardsjblom@yahoo.se
Playing Time Cat. N°

CD1: 56:17 CD2:

BEARD 001/002

Review by Rating
Luc Descamps 8/10
english Review

“A Love Story” begint als een klassieke Focus song. Het orgel roept de sfeer van de seventies op. Andere herkenbare elementen zijn de Krautrock zangstijl en een Zappa-achtige sfeer. Heel gedreven zang!
In “The Sun is the Devil” lijkt het wel alsof Frank Zappa zelf uit de doden is opgestaan. De stemkleur, de manier van zingen en componeren zijn enorm herkenbaar. Een korte, maar prachtige song.
Ook in “Mudhill” blijft het ludieke element aanwezig. Een leuke melodie, maar heel moeilijk in een bepaalde categorie onder te brengen. Toch ben ik er zeker van dat er in Beardfish minstens enkel Zappa-fans zitten. In dit nummer experimenteren ze met heel wat geluiden en net wanneer je er de Zappa stempel wil opdrukken, doet de zang je denken aan Steely Dan. Op zijn minst heel verwarrend!
”The Gooberville Ballroom Dancer” is een rockende 70’s song met alweer heel wat variatie in muziek, ritme en (gezongen én gesproken) vocalen die me wat doet denken aan Zappa’s “Dancing Fool”, vermengd met wat Lenny Kravitz. Ik mag zeker de knappe gitaarsolo niet vergeten vermelden.
”Igloo on two” is een knap instrumentaal nummer, speels, maar meesterlijk gespeeld. Het is even prachtig als fascinerend en complex met knappe gitaar en synthesizer solo’s.
”Tall Tales” begint met een mix van jazz en funk en verglijdt dan in een mengeling van verschillende stijlen. Een prachtig nummer!

”The Summit” bevat zelfs wat Led Zeppelin klanken! De kracht van Beardfish is dat ze erin slagen al die verschillende stijlen samen te voegen in een complexe eenheid die nooit gaat vervelen. Integendeel zelfs: het blijft interessant tot op het einde. En zoals ik al zei, is de link met Zappa onmiskenbaar, dus als je ooit van het werk van dat muzikale genie hebt gehouden, moet je dit zeker eens proberen.
CD2.De opener is een leuk stukje jazzy piano met toevoeging van andere instrumenten op het einde.
”Blue Moon” klinkt veel moderner dan de nummers op CD 1 en doet wat denken aan Britse pop (Blurr, Six Pence None the Richer, Suede).
”Do you Remember Fun Mom” is een kort maar indrukwekkend instrumentaal nummer in symfonische rock stijl en “Return to Mudhill” is een instrumentale herneming van het nummer op CD 1, maar deze keer met wat Deep Purple invloeden.
”Waiting Room” keert terug naar de sfeer van CD 1 met jazzy muziek en Zappa-achtige vocals.
De psychedelische gitaarsolo op “Mystique of the beauty Queen” (opnieuw “Zappa vocals”) is meer dan het vermelden waard.
”Now” klinkt weer wat moderner: een rustig en mooi nummer met een knappe orgel-solo.
Algemeen genomen had ik het beter gevonden maar 1 Cd uit te brengen met de sterkste nummers van de twee schijven. De complexiteit van de muziek maakt het minder evident om de twee cd’s na mekaar te beluisteren.

Musicians

Rikard Sjöblom: vocals, guitars, organ, keyboards, synthesizers
David Zackrisson: guitars, synthesizer, vocals
Robert Hansen, bass, guitars, vocals
Magnus Östgren: drums
Tracklist

CD1
A Love Story
Sun is the Devil
Mudhill
The Gooberville Ballroom Dancer
Igloo On Two
Tall Tales
The Basic Blues
The Summit

CD2
The Sane Day
Blue Moon
Do You Remember Fun Mom
Return To Mudhill
Waiting Room
Mystique of the Beauty Queen
Love Revisited
Ask Someone Who Knows
Now
The Reason of Constructing and or Building a Pyramid


Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.


Last updated: 20 januari 2006 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.