|
|
|
AMPLIFIER: The Astronaut Dismantles Hal (ep) |
| Cover |
Release |
Style |
|
|
2005–10–24 | retro garage rock |
| Label | ||
| SPV | ||
| Website | ||
| Amplifier | ||
| Contact | ||
| info@amplifiertheband.com | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 39:44 | SPV 99732 CD | |
| Review by | Rating | |
| Johan | 7/10 | |
| english | Review | |
|
Zo nu en dan krijg je wel eens een cd in handen van een tot dan toe ongekende band. In dit geval was het een simpele, witte cover met een schets van een podiumopstelling die onder mijn aandacht werd gebracht. Amplifier is een Engelse band uit Manchester, die door hun rijke selectie aan invloeden een eigen geluid weet neer te zetten. Hun muziek dompelt je meteen in een aparte sfeer: het doet wat space-achtig aan, her en der psychedelisch anno jaren ‘70. Hun invloeden gaan van Led Zeppelin, The Who, The Police en Massive Attack, tot David Bowie. Toch hoor ik in hun muziek ook invloeden van U2, Radiohead, Tool en Oasis. Erg technisch is de muziek niet, maar ze heeft wel een verrassend tintje. Gevarieerd gitaarwerk, opgevuld met elektronische effecten, een baslijn met oversturing, samengehouden met doordachte drumpatronen, dat is in het kort wat je van deze ep kan verwachten. “Continuum” zet meteen de trend voor de ganse CD, een gevarieerd nummer met kalme, maar ook ruigere passages. Het lift je meteen ook naar die ruimteachtige sfeer typerend voor het album. “Into The Space Age” start met een kosmische intro, maar gaat er dan licht beukend op los, en ik zou bij deze song zelfs ook Muse durven vernoemen als invloed. In “For Marcia” zit een ietwat oosterse ondertoon, als je de tijd neemt om de song goed te beluisteren. “The Brain Room” is een kort instrumentaaltje, zeg maar “effect-sample-stukje”, dat meteen ook de inzet is voor “Everyday Combat”. De afsluiter “Live Human” blijkt met 14:28 het langste nummer op dit album te zijn, maar het nummer stopt reeds na 5:30, om rond de tiende minuut weer te starten met het tweede deel. Velen zullen bij de eerste beluistering van deze cd dan ook de idee hebben dat de schijf vroegtijdig ten einde is - toch is dit laatste deel zeker het beluisteren waard. Het had misschien wel beter geweest om dit stuk korter bij het eerste te voegen, of de song in te delen in “Parts 1 & 2”. Een knappe
en originele prestatie met een mix aan stijlen. Een mooi gevuld
geluid ook voor een driekoppige band! Niet groots, maar wél
zondermeer goed. |
||
|
Musicians |
||
|
Sel Balamir: Guitar, vocals Neil Mahony: Bass Matt Brobin: Drums |
||
| Tracklist | ||
|
Continuum (8:50) |
||
|
Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected. |