Zen Rock and Roll is een wonderlijk project. Alleen de naam al…maar ook muzikaal gezien. De man achter dit project is Jonathan Saunders, tot voor kort actief als muzikant in cover bands (Dazed and Confused, een Led Zeppelin cover band en No Drag Revelation, een band die rock classic coverde). Vorig jaar bracht hij zijn eerste eigen werk uit, een album wat gestoeld was op de Britse classic rock. Nu kunnen we genieten van zijn tweede werk, The Birthright Circle.

Muzikaal gezien ligt dit album in het verlengde van End of the Age. Wederom slechts een paar composities, die allen van redelijke tot behoorlijke lengte zijn. Saunders heeft duidelijk een voorliefde voor de klassieke rock, want het geluid van The Birthright Circle, zou zo te plaatsen zijn in de eind jaren 70 / begin jaren 80. Soms poppy, soms symfonisch. Vooral ‘Richard’ is erg poppy. Maar over het algemeen zit Zen Rock and Roll in de hoek van het oude Genesis, een vleugje King Crimson en zelfs een beetje Yes.

Ondanks dit, moet er wel gezegd worden dat Saunders het alles zeer goed uitvoert! De composities zitten goed in elkaar en het klinkt geweldig. Het psychedelische artwork draagt bij tot de sfeer die de muziek oproept en je ziet jezelf al bijna in de jaren 70 zitten.

Niet om me er gemakkelijk van af te maken, maar ik wil toch een stukje van de website van Zen Rock and Roll aanhalen, wat je zal helpen om te bepalen of je deze muziek wel of niet mooi zult vinden:

Wie zullen er houden van Zen Rock and Roll's muziek?

• Zij die houden van de progressieve rock uit de jaren 70, bands zoals Genesis and Yes.

• Zij die geïnteresseerd zijn om te horen hoe klassieke compositie technieken toegepast worden in rock muziek.

• Zij die verveeld zijn met de fantasieloze couplet/refrain liedjes die de Amerikaanse radiogolven vullen.

Wie zullen Zen Rock and Roll's muziek haten?

• Mensen die weigeren naar iets anders te luisteren dan liedjes over sex, dancen en verbroken liefdes relaties

• Mensen die niets anders willen horen dan de couplet/refrein liedjes die de Amerikaanse radiogolven vullen.

• Mensen die niet houden van muziek die iets meer denken en tijd vergt om het te waarderen.

Het mag ‘ouderwetse’ muziek zijn, persoonlijk mag ik er graag naar luisteren, want het is met veel liefde gecomponeerd en uitgevoerd. Zeker de arrangementen in ‘Circle’ zijn erg mooi. Er zit weinig gitaar in, het is toch behoorlijk keyboard gericht allemaal, maar wel in de geest van de Britse Symfonische Rock beweging uit de jaren 70. Dus, als je daar van houdt, kun je je aan dit album geen buil vallen.