|
John Young,
die een groot deel van zijn carrière besteedde aan de begeleiding
van John Wetton en ook met Bonnie Tyler toert en opneemt, laat met
dit project (JYB) horen wat hij zelf allemaal in zijn mars heeft. En
dat is niet niks.
Wat je in dit
album te horen krijgt is rustige, naar ballads neigende rock van een
mooie eenvoud. Young houdt duidelijk niet van overdaad en dat komt
zijn muziek ten goede. De nummers zijn klassiek opgebouwd. Goede
zang, rustige begeleiding, sober, maar mooi drumspel, keyboards die
niet opdringerig zijn en bij tijden wondermooie gitaarsolo’s.
Heel lang heb
je het gevoel naar een aangename easy-listening plaat te luisteren,
die toch iets meer heeft dan wat je gemiddeld te horen krijgt. Dat
ietsje meer zit hem vooral in de arrangementen die gewoon af zijn.
De muziek neemt je mee naar een plaats waar alle problemen even
ophouden te bestaan en waar schoonheid gelijk is aan eenvoud..
En dan is er Unknown
soldier. Dit meer dan 14minuten durende nummer begint net als de
andere: mooie, bijna gestroomlijnde opbouw met mooie gitaar- en
synthesizersolo’s, maar krijgt er na een tijdje toch wel sterke
prog-elementen bij met een synthesizer die plots op de voorgrond
treedt. Daarna worden de nummers iets ruiger zonder dat de pannen
van het dak vliegen weliswaar. Een mooie afwisseling in een sterke
set, want je zou het haast vergeten: dit is een live registratie.
En dat is
misschien het enige minpunt aan deze cd. Nergens krijg je dat
opgewonden gevoel dat een goede live-plaat je vaak brengt.
Integendeel, meestal heb je de indruk dat je naar een studio-opname
luistert. Maar misschien werkt de ingetogenheid van JYB zo
betoverend dat het publiek als versteend zit te luisteren.
Laat ons
het daar maar bij houden, want dit is een verdomd goede plaat! |
