|
Legacy is een
donkere plaat. De luisteraar wordt uitgenodigd in een duistere sfeer
waarin alle hoop verloren lijkt.
Dit is niets voor de muziekliefhebber die van melodieën houdt.
Daarvoor is deze ambient muziek veel te monotoon. De elektrische
synthesizer klanken creëren een heel donkere sfeer en doen geen
enkele moeite om de luisteraar in een opgewekte stemming te brengen.
Het eerste nummer ‘Canto’ wordt gezongen met een diepe mannenstem (geen
instrumenten, maar wel een hoop echo waardoor het lijkt alsof het
binnen in een piramide werd opgenomen). Dit is het enige nummer
waarop er gezongen wordt, hoewel echt zingen enigszins overdreven is
voor de vocale ‘prestatie’ die hier wordt neergezet. Alle andere
nummers zijn louter instrumentaal.
In de titelsong kunnen fans van Porcupine Tree luisteren naar een
gitaar solo van Steven Wilson. Ze moeten zich er echter van bewust
zijn dat de solo volledig in de lijn ligt van het
monotone karakte
van de rest van de cd. Wilsons aanwezigheid betekent niet dat de
muziek op Legacy vergelijkbaar is met deze van Porcupine Tree… |