Saxofonist John Coltrane (1926-1967) behoort tot de belangrijkste, maar tegelijk ook meest controversiële figuren uit de jazz-wereld, niet in het minst omdat hij in zijn korte carrière (hij werd slechts 40) constant balanceerde tussen de conventionele en experimentele jazz. Zijn virtuositeit was niet alleen een inspiratiebron voor saxofoon-spelers, maar heel veel componisten en muzikanten waagden zich aan zijn werk.

Jeff Richmann verzamelde een reeks talentvolle gitaristen op dit album ‘A Guitar Supreme’, dat kan beschouwd worden als een ‘tribute’ aan John Coltrane, niettegenstaande er op het ganse album geen saxofoon te bespeuren valt.

De composities werden uiteraard in een nieuw, modern jasje gestoken en samen met enkele studio-muzikanten (Jeff Richman, Alphonso Johnson(Weather Report, Santana en Phil Collins), Larry Goldings (John Scofield en Maceo Parker) en Tom Brechtlein (Chick Corea and Wayne Shorter) werden prachtige gitaarsolo’s uit de mouwen geschud door befaamde muzikanten als Greg Howe, Larry Coryell, Frank Gambale …

Uiteraard moet je wel houden van gitaarmuziek en jazz-rock/fusion, maar op dit album worden geen snelheidrecords gebroken, de solo’s blijven melodieus en aangenaam om naar te luisteren, af en toe afgewisseld met een orgelsolo. De productie van dit album is overigens vlekkeloos, het artwork oogt eerder wat psychedelisch en kan je derhalve wat op het verkeerde been zetten. En alhoewel het hier in hoofdzaak om jazz-nummers gaat, bevatten de meeste composities invloeden van blues, rock en funk.

Als je het lijstje van de gitaristen afloopt, dan kan je stellen dat de kwaliteit gegarandeerd is, verrassend kan je deze cd echter bezwaarlijk noemen. Daarom is het waarschijnlijk ook enkel voor liefhebbers van het genre een must.