Splinter is een jonge Nederlandse band die al twee EP’s achter hun naam hebben staan, “Luchtkastelen” en “Reflections”. Nu komen ze aanzetten met een eerste langspeler, hoewel het bijgevoegd schrijven ons op het hart drukt dat dit niet dé nieuwe CD van de band is, maar ‘een verzamelalbum van nummers rond de “Reflections” periode’. Oorspronkelijk was het dan ook niet de bedoeling deze opnames op de markt te brengen, maar omdat de band zo blij was met het resultaat, besloten ze om ze toch -onder de titel “Devil’s Jigsaw”- in eigen beheer uit te brengen. De mix werd verzorgd door Fred Hendrix van Aquila.

De muziek van Splinter kan best beschreven worden als gevarieerde, melodieuze en emotionele prog, een stijl waar Spock’s Beard en Transatlantic meester in zijn. En daar valt de naam al: want als er één invloed is die overduidelijk is bij het beluisteren van deze CD, is het wel Neal Morse. De complexe, afwisselende composities, de speelsheid, de harmonieën, de emotionele zang, de Beatles-invloeden. Zelfs Neal Morse’s obsessie met het concept “Light” wordt hier aangeboord (o.a. in “Neon”). Wie nog altijd het vertrek van Morse bij Spock’s Beard betreurt, moet hier maar eens naar luisteren.

Geen zwakke nummers op deze plaat, en vooral “The Devil’s Advocate”, “Twist Of Fate”  en “Reflections” zijn echt wel indrukwekkend. “Guernica” en de piano-ballad “The Hymn” zijn ook zeer mooi en doen me een beetje aan die andere Nederlandse proggers For Absent Friends denken.

Niet veel aan te merken op deze “Devil’s Jigsaw”. De plaat klinkt zeer professioneel, er wordt knap gemusiceerd, de zang klinkt meer dan behoorlijk en de composities zitten allemaal piekfijn in elkaar. Toch betrap ik me er op dat ik net iets te vaak naar die vergelijkingen met Spock’s Beard zit te luisteren, wat de aandacht toch wel een beetje afleidt van de rest. Dat neemt niet weg dat dit een puike plaat is, en er zijn voldoende tekenen dat ze hard aan een eigen geluid aan het werken zijn. Deze band heeft heel wat potentieel en ik heb zelfs zo’n voorgevoel dat Splinter ons zeer aangenaam zal gaan verrassen met hun eerste echte langspeler.