|
Cover |
Musicians |
 |
Atsunobu TAMURA : guitars
Hiroaki ITOH : keyboards
Koichi IWAI : bass
Ichiro FUKAWA : drums |
|
Release |
Label |
Cat. N° |
Playing Time |
Rating |
|
2003 |
Musea Records |
FBGB 4511.AR |
55:49 |
8/10 |
|
Website |
Contact |
Style |
|
- |
- |
Progressive Jazz-Rock |
|
Review by |
|
Claude 'Clayreon' Bosschem |
Japanse releases beluister ik altijd
met enige argwaan, vooral als er gezongen wordt. Maar instrumentale
groepen scoren meestal veel beter, en deze progressieve jazz-rock
band Side Steps is daar zeker een voorbeeld van. De groep is
trouwens niet aan zijn proefstuk toe, want zij brachten reeds 9
albums uit. Steps on Edge is overigens een re-release door Musea van
een in 1994 uitgebracht album.
De muziek zit volledig in het circuit van jazz-rock, fusion en funk,
en heeft enkele progressieve momenten (maar dan niet in de
symfonische sfeer), de muzikanten zijn echte professionals en dan
denk je natuurlijk onmiddellijk aan referenties zoals Chick Corea.
Vaak wordt uitgegaan van een specifiek ritme of een bepaalde groove,
waarna er dan lustig op los gesoleerd wordt. Echt origineel kan je
het natuurlijk niet noemen, maar liefhebbers van het genre zullen
hier zeker pap van lusten.
Het begin van het album baadt vrij verrassend in een ambient
sfeertje, alhoewel dit niet echt bepalend is voor de rest van het
album. Triumphal Return is het échte visitekaartje van Side Steps,
een heel dynamisch nummer met stuwende bas en duellerende gitaar- en
keyboardsolo’s, gelardeerd met een stevige drumpartij. Kortom, het
muzikaal vakmanschap van de heren staat buiten kijf en in dit nummer
worden vaak snelle passages afgewisseld met zachte wendingen. De
overige nummers van het album zijn meer jazz-rock geöriënteerd met
progressieve elementen, maar het ontaardt zelden in gehakketak, de
melodie is nooit ver weg.
Ook opvallend voor de muziek van Side Steps is de schitterende funky
bas (Level 42) zoals in Private Eye en Latin Rythm, die zorgt voor
de nodige power, het Latijns ritme wordt gedragen door keyboards en
gitaar. De muziek is vaak aanstekelijk en energiek, misschien is dit
laatste tegelijk ook voor sommigen een negatief punt, vermits er
echt weinig rustpunten op het album aanwezig zijn.
Maar dit album heeft bewezen dat muziek uit Japan heus wel
interessant kan zijn, vooral liefhebbers van jazz-rock in combinatie
met neo-prog zullen hier zeker een kluif aan hebben. En als het al
zou kunnen vergeleken worden met andere groepen, dan denk ik dat
Brand X het dichtst in de buurt komt.
|
|
Tracklist |
- On The Eve Of The Time
(1:50)
- Triumphal Return [Inner
Space III] (10:51)
- Only One Wish (8:03),
Latin Rhythm (6:17)
- preface - Private Eye
(9:32)
- Jazz it (10:13)
- An Eternal Tide (9:00)
|
|
|
|
