|
De bedoeling van deze Franse rockgroep is een breed publiek te
verleiden, zo zeggen ze zelf. De band is al enkele jaren actief –
sinds 1997 – en nu moet hun eerste langspeler “Cocoon to
Butterfly” er na een aantal eerder verschenen demo’s voor zorgen
dat dit doel bereikt wordt.
Ik ben bang dat ik hier helemaal niet door verleid wordt. De meeste
nummers klinken niet erg samenhangend en lijken meer op een
verzameling aan elkaar geplakte fragmenten dan op gesofisticeerde
rocksongs. De gitaren klinken vaak irriterend en de zanger is niet
echt de beste die ik de laatste tijd aan het werk heb gehoord. Ik
neem aan dat deze muziek het label progressieve rock moet krijgen.
Er staan één ballad (Wild Winter) en één erg traditioneel
rock ‘n’ roll nummer (Knockin’ on the Door) op dit album,
maar net als de overige nummers zijn die niet echt overtuigend.
De intro op On the Highway is misschien wel het beste op deze
cd. Hij geeft de indruk het begin te zijn van een symfonisch
rocknummer, maar duurt helaas maar 30 seconden. Ergens in het midden
van First Meeting komt er een leuk Genesis-achtig
fragment, maar het is te kort om het nummer te redden. Wat ze doen
met hun instrumenten weet ik niet, maar ze klinken af en toe alsof
er in het rood werd opgenomen. Ik moet wel toegeven dat de bassist
helemaal niet slecht is. |
