|
Wie al jaren treurt omdat Rainbow geen albums meer
uitbrengt, moet zeker eens gaan luisteren naar dit album. Feinstein
roept in eerste instantie het gevoel op dat we hier te maken hebben
met een Duitse band, maar niets is minder waar. Want hier betreft
het de Amerikaanse gitaarveteraan David Rock Feinstein die ooit
samen met neef Ronnie James Dio de groep Elf oprichtte. Later was ie
de gitarist van The Rods.
Hij liet zich voor dit album bijstaan door andere
zwaargewichten als John West die heel het album prachtig zingt.
Menigeen zal hem kennen van Artension en Royal Hunt. Op bas treffen
we Jeff Howell (Foghat, The Outlaws) waardoor het album zijn boogie
gehalte kreeg. En dan bedoel ik lekker doorrocken zonder ιιn moment
van oubolligheid. Want het samenklitten van uitstekende muzikanten
is nimmer een garantie tot een knaller (voorbeelden te over, dacht
ik zo) maar in dit geval levert het een spetterend resultaat op!
Tenslotte
kreeg David de hulp van Joey Di Maio van Manowar voor de productie
van dit album, zodat alles optimaal klinkt. Al van bij de opener
Regeneration herkennen we de verloren gewaande Rainbow sound. Toch
is er geenszins sprake van een bloedeloze kopie want daarvoor is het
gitaarwerk van Feinstein te eigenzinnig en ligt de nadruk toch weer
op enkele andere details. Vooral naar het einde van de CD toe geeft
de gitarist zichzelf nog wat meer ruimte voor improvisatie (het
instrumentale Inferno) en dat klinkt best lekker. Een hoogtepunt
is zeker het bijna 9 minuten durende Third Wish. Het meeste
materiaal is up tot mid tempo maar een slow als Far Beyond mag er
ook wezen. Zodat we kunnen concluderen dat Feinstein de derde jeugd
van David inluidt. |
